نگاهی به نقش رسانه های مختلف خبری بر پیشرفت ورزش ؛

پرواز ورزش با بال های رسانه

13روایت از زنده یاد بهرام شفیع،چهره خاطره انگیز تلویزیون

مرد آرام ورزش

عجب شوت استقوس‌‌داری، مثل تیری که از چله کمان رها شده و... اینها واژه‌ها و ابداعات کسی نیست جز شادروان بهرام شفیع. مگر می‌شود مردم این واژه‌ها را فراموش کنند که نزدیک به چهار دهه به گوششان خورده است. مگر می‌شود خبر تلخ و دردناک غروب زندگی این مجری و گزارشگر پیشکسوت را باور کرد! مگر می‌شود باور کرد که بهرام شفیع با آن هیکل تنومند، صدای کاملا مردانه و گرمش برای همیشه از ورزش و مردم خداحافظی کند!
کد خبر: ۱۱۶۹۸۴۳

این مجری قدیمی و کهنه کار سال 59 وارد تلویزیون شد و با توجه به محدودیت تعداد گزارشگران در آن سال‌ها به این مجری و گزارشگر جوان اعتماد شد و شفیع با بهره بردن از این فرصت طلایی و با اعتماد به نفس بالا، مسابقات فوتبال را گزارش می‌کرد. همین اعتماد به نفس باعث شد در مسابقه ایران و کره شمالی در بازی‌های آسیایی پکن، وقتی فهرست بازیکنان کره شمالی موجود نبود، شروع به ساختن نام‌های ساختگی برای آنها کند و با همین اسامی جعلی کل بازی را گزارش کند.

او در روزگاری که خبری از اینترنت نبود، سعی می‌کرد در قالب کاست‌های بزرگ و قطور تصاویری از فوتبال دنیا را جمع‌آوری کند تا بتواند برای مردم به نمایش بگذارد. او مرد روزهای سخت بود، حتی در سال‌های جنگ تحمیلی هم به صحنه نبرد می‌رفت و از میدان جنگ، برنامه ورزش و مردم را اجرا می‌کرد تا مردم بدانند او تافته جدا بافته از آنها نیست و در همه شرایط مرد حاضر در میدان است.

حالا با غروب زندگی او، باید مردم هم از قدیمی ترین برنامه ورزشی تلویزیون یعنی «ورزش و مردم» خداحافظی کنند. برنامه‌ای که فقط روزهای یکشنبه پخش می‌شد و مردم تا نیمه شب بیدار می‌ماندند تا از این طریق مسابقات فوتبال لیگ‌های اروپایی و باشگاه‌های تهران را تماشا کنند. با وجود آن‌که بعدها ساعت پخش این برنامه به روزهای جمعه انتقال پیدا کرد، اما همچنان مخاطبش را حفظ کرد و حالا باید از مرگ مرد روزهای سخت بنویسیم که پاییز امسال چهره او را در 62 سالگی برای همیشه قاب گرفت.

مسلما همه ورزش دوستان خاطرات زیادی از این کهنه کار تلویزیون دارند و به همین بهانه با دوستان او گپ و گفتی داشتیم تا خاطرات این مرد مقتدر ورزش را برای باری دیگر در صفحات روزنامه جام‌جم
زنده کنیم.

عادل فردوسی‌پور، مجری: شفیع همیشه حامی‌ام بود

واقعا این خبر تلخ باور کردنی نیست! چند روز پیش با من تماس گرفت و تولدم را تبریک گفت! نمی‌توانم خاطرات خوبم را با او فراموش کنم. راستش واژه‌هایی مثل مرحوم یا شادروان را دلم نمی‌آید برای شفیع استفاده کنم. او در دل همه ما جا دارد و هیچ وقت کلماتی که او وارد ادبیات فوتبال کرد، فراموش شدنی نیستند، زیرا کار او در همه این سال‌ها خیلی ارزشمند بود. هرگز خاطراتش را از یاد نمی‌برم. البته زندگی کوچک است و مرگ نزدیک، اما باورکردنی نیست. دقیقا چند روز پیش بود که برنامه ورزش و مردم را اجرا کرد. وقتی وارد این عرصه شدم، شفیع الگویم بود و هر یکشنبه برنامه ورزش و مردم را دنبال می‌کردم. خیلی در این عرصه تشویقم کرد و حامی‌ام بود. واقعا همیشه به من لطف داشت. مرگ او اتفاقی تلخ و ناگوار بود.

محمود خوردبین، پیشکسوت پرسپولیس: در کارش بزرگ بود

خبر فوت شفیع خیلی ناراحت‌کننده بود. دیشب وقتی این خبر را شنیدم، برایم باورکردنی نبود. یکی از حسن‌های این مجری قدیمی، سبک اجرایش بود. ادبیات دوست‌داشتنی او هنگام گزارش مسابقات فوتبال برای همه مردم جذاب بود. بویژه این‌که از کلمات خاصی هم استفاده می‌کرد و این واژه‌ها را برای همیشه در گزارش‌های فوتبال به نام خودش ثبت کرد و هرگز هم فراموش نخواهد شد. ضمن این‌که گزارشگر پرشوری بود و با هیجان مسابقات را گزارش می‌کرد.

مرحوم شفیع در کارش خیلی بزرگ بود و واقعا یک مرد تمام عیار. او بین همه مردم و ورزشکاران ، محبوب و دوست داشتنی بود و همه ما خاطرات خوبی از او داریم.

محمود یاوری، پیشکسوت فوتبال: مردم دار بود

همه ما خاطرات زیادی از این مجری پیشکسوت و قدیمی تلویزیون داریم. مگر می‌شود مردم، ورزشکاران و ورزش دوستان برنامه ورزش و مردم را فراموش کنند. او گفت‌وگوهای بسیار خوبی داشت و همیشه حامی ورزشکاران. واقعا مردم دار بود و خوش اخلاق. به یاد دارم یک بار از من دعوت کرد تا در برنامه ورزش و مردم حضور داشته باشم. بودن در کنار این مرد بزرگ برایم جالب و دوست‌داشتنی بود. همیشه به همه احترام می‌گذاشت و می‌توان گفت حسن این مرد بزرگ ارزش و اعتبارش بود. البته همه رفتنی هستیم، اما آنچه به یاد می‌ماند، خاطرات زیباست و این مرد دوست‌داشتنی کلی خاطرات خوب برای مردم به جا گذاشت و این دنیا را ترک کرد. مرگ او جامعه ورزشی را خیلی متاثر کرد. روحش شاد و جایش در بهشت.

حسین رضازاده، قهرمان المپیک: برنامه ورزش و مردم بدون شفیع دیگر لطفی ندارد

آقای شفیع را از تلویزیون دیده بودم و اولین بار در مسابقات آسیایی سال 1998 بانکوک او را از نزدیک دیدم. در آن زمان 18 سال داشتم و توانستم رکورد را بشکنم و مدال برنز را از آن خود کنم. آقای شفیع بعد از گرفتن مدال مسابقات با من مصاحبه کرد. وقتی از نزدیک او را دیدم برایم خیلی جالب بود، حتی به حدی به وجد آمده بودم که به خودش هم گفتم که او را خیلی دوست داشتم و علاقه‌مند بودم از نزدیک هم ببینمش. تا این‌که این اتفاق در مسابقات بانکوک رخ داد.

رفتن او خبر تلخی بود و من عمیقا به خانواده مرحوم شفیع تسلیت می‌گویم. او مجری خوب و توانمندی بود و همه مردم خاطرات زیادی از برنامه ورزش و مردم دارند. واقعا تماشای این برنامه بدون آقای شفیع دیگر لذت و لطفی ندارد. سبک اجرای او خیلی حرفه‌ای بود و بدون آن‌که بی‌احترامی کند، کاملا نقد می‌کرد. واقعا مرد شریف و دوست‌داشتنی بود.

داریوش مصطفوی، رئیس اسبق فدراسیون فوتبال: شفیع پله پله ترقی کرد

شفیع جزو معدود آدم‌های کشور بود که مراحل ترقی را پله پله طی کرد و به یک باره در میان مردم شهره نشد. او زمانی که وارد تلویزیون شد، سعی می‌کرد هر روز به اطلاعات‌اش اضافه کند تا یک برنامه مردمی را روانه آنتن کند. واقعا به حق بالا رفت. ضمن این‌که در کارش متخصص و متبحر بود.

او در اجرای برنامه ورزش و مردم غوغا کرد، آن هم در سال‌هایی که مجریان برنامه‌های تلویزیونی خیلی خشک و رسمی اجرا می‌کردند، اما او این فضا را شکست و یک اجرای شاد را انتخاب کرد، حتی در برنامه شوخی می‌کرد تا فضای برنامه برای مردم صمیمانه باشد. در واقع این کار بزرگی در آن سال‌ها بود و می‌توان گفت خط شکن بود. سبک و تکنیک اجرای او هرگز از ذهن مردم فراموش نمی‌شود. ضمن این‌که همیشه به همه احترام می‌گذاشت، حتی به دشمنانش! او روحیه بشاشی داشت و همین باعث شد تا بین مردم محبوب شود.

امیر حاج‌رضایی، کارشناس پیشکسوت فوتبال: استرس را از من گرفت!

خبر خیلی تلخ و ویران‌کننده‌ بود. خاطرات زیادی با شفیع داشتم. به یاد دارم برای اولین بار در تلویزیون و در مسابقات 1986 جام جهانی مکزیک از کارشناس استفاده شد و من به برنامه دعوت شدم. در آن زمان اتفاقی با بهرام شفیع همکار شدم. البته در آن مقطع زمانی مسابقات ورزشی زنده پخش نمی‌شد، بلکه ضبط شده روی آنتن می‌رفت. خاطرم هست برای این مسابقات جام جهانی، برای بازی فرانسه و برزیل خیلی گپ زدیم. البته قبل از ورودم به استودیو استرس زیادی داشتم، اما شفیع به من گفت مطمئن باشم که از پس کار بر می‌آیم. کلام او باعث شد استرس از من دور شود. یکی از گپ‌های ما با شفیع در هنگام پخش مسابقات 1986 این بود که نمی‌توانیم به گرد مسابقات برسیم، چون سرعت مسابقات بالا بود و زنده هم پخش نمی‌شد. به همین دلیل عقب می‌افتادیم! اما هیچ وقت این مسائل باعث نمی‌شد شفیع دست از تلاش بر دارد. واقعا فوتبال باعث نزدیکی ما با دوستان تلویزیونی شد. در همه این سال‌ها در نشست‌های ورزشی او را می‌دیدم و از دیدنش بسیار خوشحال می‌شدم. او چهار دهه برنامه ورزش و مردم را در تلویزیون اجرا کرده است و واقعا در تاریخ تلویزیون بی‌سابقه است. واقعا رفتن او خیلی حیف شد. 62 سال عمری نبود. البته یک بار دیگر به دلیل مشکلات قلبی بستری شده بود و حالا با این خبر تکان‌دهنده رو‌به‌رو شدیم. عمیقا متاثر شدم و امیدوارم خداوند به خانواده او بویژه پسر نازنینش صبر بدهد، چون رفتن پدر خیلی دردناک است.

اسکندر کوتی، مجری: یکی از بهترین‌ها را از دست دادیم

ما یکی از بهترین‌ها را از دست دادیم و آنقدر شوک عجیب و ضایعه بزرگی است که تا امروز نخوابیده‌ام و همچنان متاثرم. بهرام شفیع همیشه علاقه‌مندان به گزارشگری را تشویق می‌کرد و برخی مواقع که من و همکاران از او می‌خواستیم در مقابله با برخی از نسل‌های جدید گزارشگری واکنشی داشته باشد، در کمال تعجب تاکید می‌کرد که بالاخره اینها هم باید بیایند و جای ما را بگیرند. شفیع در اجرا و گزارشگری استاد بود و از ادبیات غنی برخوردار بود. ضمن این‌که مرحوم شفیع اخلاق بسیار خوبی داشت، فوق‌العاده فروتن و متواضع بود. او در کارش و مواجهه با مردم بسیار با صداقت رفتار می‌کرد و اینها از ویژگی‌های منحصر به فرد بهرام بود.

آخرین ملاقات

بهرام شفیع قبل از فوتش به عیادت غلامرضا تاج‌گردون نماینده مجلس شورای اسلامی رفته بود. تاج‌گردون در صفحه اینستاگرامش برای شفیع نوشت: بهرام شفیع مجری باسابقه و محبوب تلویزیون آمد بالای سر من در بستر بیماری. اولین برخوردی بود که با هم داشتیم. گفت دو سه خیابان پایین‌تر ماشین را پارک کرد و برای سر زدن به من آمده است. خیلی محبت کرد. نمی‌دانم جریان چیست؟ ولی هر چیزی است یک علامت است که او امروز پر کشید و من ماندم. خدا رحمتش کند.

علی دایی، پیشکسوت فوتبال: او خیلی به ورزش خدمت کرده است

واقعا شوکه‌کننده بود شنیدن این خبر! خیلی ناراحت شدم. تقریبا همه کسانی که به برنامه ورزش و مردم دعوت شدند از او خاطرات زیادی دارند و این خاطرات فقط شامل حال ورزشکاران نمی‌شود و همه مردم با او و برنامه‌اش زندگی کردند. او خیلی به ورزش خدمت کرده است.

واقعا متاسفم که او را از دست دادیم. امیدوارم قدر هم را بدانیم، چون خیلی زود همدیگر را از دست می‌دهیم. کاش کمتر دل همدیگر را بشکنیم.

مزدک میرزایی، مجری: شفیع استادم بود

واقعا چه چیزی می‌توانم بگویم؟برای من که استاد بود. ضمن این‌که او اخلاق خوبی هم داشت و هنوز هم باور نمی‌کنم که دیگر در بین ما نیست. بچه که بودم یکی از آرزوهایم دیدن آقای شفیع بود. این را هم سن و سال‌های من به خوبی درک می‌کردند. در روزگاری که تلویزیون برنامه‌ای تخصصی برای ورزش نداشت، آمال همه ما برنامه ورزش و مردم بود. یک هفته صبر می‌کردیم تا این برنامه پخش شود. از دست دادن او را باور نمی‌کنم و برایم خیلی سخت است.آن زمان که منبعی برای کسب اخبار نبود. آن هم منبع با اطمینان و معتبر. در واقع عادت شده بود که ورزش و مردم را با مرحوم شفیع ببینیم. خدا او را بیامرزد.

این که می‌گویم او برای من یک استاد بود اغراق نمی‌کنم. زمانی که وارد صدا و سیما شدم در شبکه یک بود و من رفتم شبکه سه. گروه‌ها کنار هم بود و هر زمان که آقای شفیع را می‌دیدم، لذت می‌بردم. حرف‌هایی می‌زد که هنوز هم آویزه گوشم است. امیدوارم روح این که شاگردان زیادی را هم پرورش داده، قرین رحمت باشد. خدا به خانواده شفیع صبر بدهد. ورزش ایران و جامعه رسانه یک آدم خوب، باشخصیت و پرانرژی را از دست داد.

جواد نکونام، فوتبالیست: نقش شفیع فراتر از گزارشگر بود

همه ما با بهرام شفیع کلی خاطره داریم. یکی از قدیمی‌ترین گزارشگران فوتبال ایران بود که فوت او واقعا من را شوکه کرد و هنوز هم مرگش را باور ندارم. من درگذشت این عزیز را به جامعه ورزش و به طور کلی به ایرانیان تسلیت می‌گویم، چون بهرام شفیع واقعا برای ورزش ایران زحمت کشید.

نقش او فراتر از گزارشگر بود و همواره دید مثبتی داشت. برای خانواده این مرحوم آرزوی صبر دارم. با این‌که این جمله را می‌گویم، اما برایم باورکردنی نیست که او را دیگر در رسانه نخواهیم دید. من همیشه تلاش می‌کردم برنامه‌های آقای شفیع را ببینم، چون سبک اجرای او خاص بود. دیدن ورزش و مردم بدون او سخت است و دیگر لطفی برایمان ندارد.

احسان شیعه، مدیر شبکه ورزش: رکورددار طولانی‌ترین برنامه ورزشی

نام بهرام شفیع مساوی است با برنامه ورزش و مردم. این برنامه، طولانی‌ترین برنامه ورزشی تلویزیون محسوب می‌شود و آن کسی که نام این برنامه را پایدار نگه داشت، بهرام شفیع بود. او در سال‌هایی این برنامه را اجرا می‌کرد که دسترسی به امکانات و تجهیزات کم بود، اما شفیع هرگز به خاطر مشکلات خم به ابرو نمی‌آورد، زیرا آنچه برایش مهم بود، مردم بودند و این‌که یک برنامه ورزشی خوب را روانه آنتن کند.

به همین دلیل شادروان شفیع الگوی همه برنامه‌سازان در این عرصه بود. او همیشه اجرای پرشوری داشت و با علاقه کارش را انجام می‌داد. ضمن این‌که به لحاظ اخلاقی هم شخصیت سالمی داشت و هرگز درگیر آلودگی‌ها و پیچیدگی‌های عالم ورزش نشد.

خداداد عزیزی، پیشکسوت فوتبال: هیچ‌کس از شفیع ناراحت نیست

بهرام شفیع از آن دست آدم‌هایی بود که فقط برای خودش خدا بیامرزی خرید. هیچ‌کس نیست که الان بگوید او دلم را شکسته و از او ناراحتم. واقعا شفیع آدمی بود که خیلی خوب با همه برخورد می‌کرد. 40 سال به ورزش مردم ایران خدمت کرد و در رسانه ملی برای ورزش زحمت کشید. خدا رحمتش کند. او مرد خیلی خوبی بود. واقعا خیلی زود ما را ترک کرد.

فاطمه عودباشی

رسانه

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها