فوتبال چقدر اهمیت دارد؟

دقیقا شبیه به همین حرف‌ها را کارلوس کی‌روش هم می‌زند. او هم چند ماه چند ماه حقوق نمی‌گیرد و همین الان هم فدراسیون فوتبال (با وجود حمایت وزارت ورزش)، برای پرداخت حقوق او دچار مشکل است.

اصل قصه این است:‌ با توجه به اوضاع نامشخص و روند صعودی قیمت دلار، مشکل باشگاه‌هایی که با خریدهای خارجی‌شان، قرارداد دلاری دارند، هر روز بیشتر و بیشتر و بدهی آنها هر روز سنگین‌تر از گذشته می‌شود. در این میان، فدراسیون فوتبال کمک‌های ریالی و دلاری را از وزارت ورزش می‌گیرد؛ اما تکلیف سرنوشت باشگاه‌ها که به حال خود رها شده‌اند چه می‌شود؟ کی‌روش، برانکو، شفر و مربیانی از این دست که تاثیری شگرف در فوتبال ما داشته‌اند، چگونه باید حقوق بگیرند؟ فرضیه اول این است که وقتی نمی‌توانیم حقوق دلاری قراردادهای خارجی را پرداخت کنیم، همان بهتر که با داخلی‌ها قرارداد ببندیم.

اما گروه دوم بر این باورند که خریدهایی مانند این مربیان، مسیر فوتبال ما را تغییر می‌دهند و ماهیت فوتبال ما را عوض می‌کنند، پس ارزش دارد که برای آنها هزینه کنیم. اگر این فرضیه را قبول داشته باشیم، باید به هر طریق ممکن، مشکلات اقتصادی فوتبال را حل کنیم. اگر قبول داریم که برخی مربیان داخلی هیچ چیزی به فوتبال ما اضافه نمی‌کنند، باید هزینه‌های این ترقی را هم بدهیم. پرونده‌های قطور بدهی‌های فوتبال ایران در فیفا که به‌دلیل شکایت مربیان و بازیکنان خارجی به‌وجود آمده است، نتیجه سوء یا نبود مدیریت بود. سوءمدیریتی که اجازه می‌داد مربی یا بازیکن بی‌کیفیت جذب شود و بدون آن‌که زحمتی بکشد پول قراردادش را تا آخرین دلار دریافت کند. اگر رشد این فوتبال برای ما مهم است، طبعا باید هزینه‌هایش را هم متقبل شویم و اگر نمی‌توانیم دلار قراردادهای خارجی‌مان را تامین کنیم، بهتر است درهای این فوتبال را روی خارجی‌ها ببندیم و با داشته‌های خودمان سر کنیم.

رضا پورعالی

ورزش