شهرآورد؛ بدون میزبان

از سال 1347 تا امروز، داستان همیشگی دیدارهای استقلال و پرسپولیس همین بوده است. دیداری که زمانی از سوی مجله ورلد ساکر به‌عنوان مهم‌ترین شهرآورد آسیا و بیست و دومین شهرآورد بزرگ جهان معرفی شد، حالا تنها شهرآورد فوتبالی دنیاست که قانون میزبان و مهمان در آن به درستی رعایت نمی‌شود.

این‌بار البته سازمان لیگ فدراسیون فوتبال خیلی تلاش کرد تا این تابوی 50 ساله را بشکند. فقط کافیست نام سعید فتاحی را به همراه 90 درصد، در گوگل جست‌وجو کنید تا با شمار زیادی از مصاحبه‌های رئیس کمیته مسابقات سازمان لیگ، درباره موضوع برگزاری شهرآورد و تقسیم سکوهای ورزشگاه، مواجه شوید. مصاحبه‌هایی که همه اش در همین دو ـ سه ماه اخیر صورت گرفت. آخرین مصاحبه هم همین دو روز پیش بود که فتاحی در مصاحبه با جام‌جم، بار دیگر در مورد بلیت فروشی 90 به 10 برای میزبان یعنی استقلال در شهرآورد تاکید کرد و به صراحت گفت: این حق استقلال است که در بازی رفت از میزبانی خود با 90 درصد هوادار استفاده کند و پرسپولیسی‌ها نیز حق دارند در بازی برگشت که میزبان خواهند بود، همین رویه را تکرار کنند. این کار، هم فوتبال را جذاب تر می‌کند و هم وضعیت میزبانی یک تیم را قانونی خواهد کرد. حرف ما یک کلام است و نمی‌خواهیم تصمیمی را که گرفته‌ایم تغییر بدهیم.

اما همه این صحبت‌ها در حد حرف باقی ماند، چراکه دیروز خبر آمد، در شهرآورد 88 استقلال و پرسپولیس، ورزشگاه همچون گذشته به دو نیمه مساوی تقسیم می‌شود و خبری از بلیت‌فروشی 90 به 10 نیست. این اطلاعیه‌ای بود که سایت باشگاه پرسپولیس روی خروجی سایت خود قرار داد. پیرو همین موضوع سعید فتاحی، رئیس کمیته مسابقات سازمان لیگ توضیح داد: در جلسه‌ای که با امیرحسین فتحی، سرپرست مدیرعاملی باشگاه استقلال به عنوان میزبان شهرآورد ۸۸ داشتیم، او اعلام کرد که داربی با حضور ۵۰ ـ ۵۰ تماشاگران دو تیم برگزار شود و این اتفاق درخواست خود باشگاه استقلال بود. ما زیر ساخت‌ها را برای حضور ۱۰ ـ ۹۰ تماشاگران آماده کرده بودیم ولی باشگاه استقلال قبول نکرد. البته نیروی انتظامی هم با این موضوع مخالفت کرد تا بازی را با همان حضور مساوی تماشاگران دو تیم استقلال و پرسپولیس برگزار می‌کنیم.

به این ترتیب شهرآورد بزرگ پایتخت، برای یک فصل دیگر هم بدون میزبان برگزار خواهد شد. قانونی که سال‌هاست در همه جای دنیا رعایت می‌شود، اما در فوتبال ایران، حداقل تا امروز عزم و اراده‌ای برای اجرای آن وجود نداشته است.

رضا پورعالی

ورزش