وقتی سود ترنسفر را دوست نداریم

فدراسیون واقعا 60 میلیارد دارد؟

‌ کارلوس کی‌روش برنامه 60 میلیاردی خود را برای جام ملت‌ها ارائه کرده است. این برنامه شامل پنج اردو است و البته هزینه‌ای می‌خواهد که مشخص نیست از کجا باید تامین شود؟ این پرسش اصلی فوتبال ایران است: آیا فدراسیون این پول را دارد؟ فدراسیون فوتبال هنوز تکلیف قرارداد 160 میلیاردی تبلیغات محیطی را روشن نکرده است.
کد خبر: ۱۱۵۶۷۴۶

با وجود اصرار و پرسشگری چند باره اهالی فوتبال، فدراسیون فوتبال تمایلی به پاسخگویی ندارد. شاید بتوان حدس زد که چرا پاسخی داده نمی‌شود. در صورت شفاف‌شدن اعداد و ارقام، حق و حقوق تیم‌ها روشن می‌شود و بحث مطالبه‌گری تیم‌ها چیزی نیست که فدراسیون فوتبال از آن استقبال کند. آنچه ماجرا را زیباتر کرده، همین مبهم بودن درآمدهاست. فدراسیون فوتبال حتی تلاشی نمی‌کند که تکلیف تبلیغات محیطی بعد از پایان آن قرارداد 160 میلیاردی را روشن کند و بگوید چه کسی پشت این قرارداد جدید است. فدراسیون اگر از لیگ درآمدی دارد باید به صورت شفاف به تیم‌ها اعلام کند و سهم آنها را هم به طور کامل بدهد تا حساب پول‌های فدراسیون مشخص باشد که چقدر برای تیم‌های ملی است و چقدر سهم باشگاه‌ها. حالا با وجود همه این سوالات و این پیش‌فرض‌ها باید از مهدی تاج پرسید آیا پولی در بساط فدراسیون فوتبال هست تا برنامه پر و پیمان و پرهزینه و 60 میلیاردی آقای کی‌روش اجرا شود؟ فدراسیون که برای اجرای پروژه چمن کمپ پول ندارد و دست به دامن شهردار می‌شود چگونه می‌تواند 60 میلیارد هزینه برنامه‌های سرمربی پرتوقع تیم ملی را بدهد؟‌ فردی که شاید تا چند ماه دیگر حتی بخواهد اختیار رئیس فدراسیون فوتبال را هم در دست بگیرد. کی‌روش که همه بازیکنان تیم ملی را از لیگ ایران فراری داده، این برنامه‌ها را چگونه اجرا خواهد کرد در حالی که لیگ‌ها و تیم‌‌های دیگر، مانند لیگ ایران برده او نیستند که برنامه‌های خود را برای او
تغییر دهند؟

آن طور که سرپرست جدید استقلال گفته سود استقلال از انتقال سیدمجید حسینی به ترابزون، خیلی بیشتر از 400 هزار یورو است. وقتی سرمایه‌گذاری روی صادرات بازیکن تا این حد برگشت سرمایه را به دنبال دارد، چرا اینقدر نسبت به آکادمی‌‌های فوتبال در باشگاه‌های بزرگ، بی‌اعتنا و بی‌تفاوت هستیم و آن را سربار و هزینه اضافی می‌دانیم؟

اگر در هر فصل فقط ده بازیکن جوان و مستعد با رقم انتقال یک میلیون یورویی ترانسفر شوند، سودی صد میلیارد تومانی نصیب فوتبال ما می‌شود. اما باید افسوس خورد برای فوتبالی که مدیرانش دائم تغییر می‌کنند و به دلیل همین تغییرات مکرر، حواسشان به قراردادها نیست و گاه قراردادها را یک ساله می‌بندند و همین موجب می‌شود از انتقال بازیکنانی بزرگ مانند امید ابراهیمی و وحید امیری، ریالی نصیب فوتبال ما و باشگاه‌ها نشود. قراردادهایی که در میان تعجب همه، درست در آستانه جام‌جهانی به پایان می‌رسد تا آنها بعد از درخشش در جام‌جهانی بدون پرداخت حتی یک دلار به لیگ‌های دیگر بروند.

رضا پورعالی

ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها