ارتباط ورزش با اقتصاد

عموم مردم مفهوم اقتصاد را اعتدال و میانه روی و یا تعادل و توازن میان دخل و خرج (درآمد و هزینه) می دانند و با توجه به مفهوم لغوی آن به صورت علمی که درباره درآمدها و مخارج وامور مالی افراد وموسسات دولتی،صنعتی وبازرگانی بحث می کند می توان به این نتیجه رسید

کد خبر: ۱۱۵۶۳

که انتخاب شیوه ها و روابطی که جامعه را به تعادل و توازن مالی هدایت می کند موضوع علم اقتصاد را تشکیل می دهد بنابراین طبیعی به نظر می رسد که در یک برنامه ریزی اقتصادی ، به کلیه مناسبات و عوامل موثر در یک جامعه ، توجه کافی شود. بدیهی است شکوفایی اقتصادی یک جامعه بیش از آن که مرهون امکانات مادی و ذخایر زیرزمینی باشد مدیون تلاش نیروهای انسانی فعال ، فکور و بانشاط آن جامعه است به عبارت دیگر کلیه مراحل برنامه ریزی و طرحهایی که با هدف استقلال اقتصادی ، رفع نیازهای اساسی جامعه و ایجاد عدالت اجتماعی برای همه افراد یک جامعه اجرا می شود. بیشتر از هر عامل دیگر نیازمند افرادی است که از سلامت جسمانی ، فکری و روانی کافی برخوردارند و به تعبیری کارایی مطلوب را در طول عمر خویش به جامعه عرضه می کنند در حقیقت پذیرش این اصل مسلم علمی که ورزش و فعالیت های جسمانی مناسب ، موجبات تندرستی جسمی و روانی و در نهایت افزایش طول عمر را فراهم می کنند مقدمات درک ارتباط میان ورزش و شکوفایی اقتصادی در هر جامعه را مهیا می کند. این ارتباط در زمینه های متعددی مطرح می شود نقش تمرینات ورزشی در تقویت و بهبود توانایی های جسمانی کارگران و سایر نیروهای کاری جامعه و در نتیجه افزایش بازدهی در کار، انکارناپذیر است هدف از بررسی ، مطالعه و نتیجه گیری از اقتصادی بودن تمرینات ورزشی باتوجه به یکی از مهمترین اصول علم اقتصاد یعنی صرف حداقل انرژی در کوتاه ترین مدت برای دستیابی به حداکثر کارایی یا بازده کاری است نخستین پژوهش هایی که در این زمینه صورت گرفته ، به محاسبه مقدار تقریبی صرف انرژی و زمان در رشته های مختلف ورزش نسبت به بالا رفتن قدرت و توانایی ، تقویت مهارت های حرکتی و در مرحله نهایی دستیابی به رکوردهای ویژه ، مربوط می شد امروزه استفاده از روشهای پیشرفته علم تمرین مانند شیوه های تمرینی اینتروال در میان کارگران کارخانجات و موسسه هایی که به فعالیت های جسمانی مداوم و سخت می پردازند نه تنها موجبات افزایش بازدهی در کار را به وجود می آورد و امر قطعی دربرنامه ریزی کاری به شمار می رود بلکه استفاده از علومی همچون انرژی سنجی که بخشی از آن به بررسی کسب حداکثر توان نیروی انسانی با صرف حداقل نیروی جسمانی می پردازد و به عنوان مثال ، وضعیت کارگر را از نظر تسلط به کار و اعمال حداکثر نیرو، در حالت های نشسته یا ایستاده و یا سایر حالات مطلوب دیگر )بررسی های بیومکانیکی ( در نظر دارد، امروز جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده و بوضوح بهره گیری و کاربرد علم تربیت بدنی و ورزش را در امور اقتصادی بیان می کند.