ناتوی فرهنگی

حدود 4 سال پس از پایان جنگ جهانی دوم (1949) سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) با حضور امریکا و کشورهای اروپای غربی با هدف مقابله با قدرت نظامی شوروی شکل گرفت.

کد خبر: ۱۱۵۶۲۱

اعضای ناتو ، اگرچه به بحث و بررسی مسائل اقتصادی و سیاسی نیز می پردازند اما رویکرد اصلی ناتو ، نظامی است. این سازمان با اشغال کره جنوبی در سال 1950 دامنه نفوذ خود را تا جنوب شرق آسیا گسترش داد و با عضویت یونان و ترکیه در سال 1952 حوزه مدیترانه را نیز ضمیمه حضور نظامی خود کرد. ناتو با ایجاد تاسیسات پایه ای مشترک در زمینه هایی مانند دفاع هوایی و سیستم مخابراتی واحد و استانداردسازی جنگ افزارهای خود نه تنها در کشورهای عضو قدرت خود را نهادینه کرد، بلکه اعضای این پیمان حضور نظامی خود را خارج از حوزه ناتو حفظ کرده اند. امروز نیز مشاهده می شود دنیای غرب به صورت غیررسمی سازمان را در حوزه فرهنگ ایجاد کرده و ناتوی فرهنگی شکل داده است . رویکرد اصلی ناتوی فرهنگی ، جنگ نرم و هدف اصلی آن نابودی هویت ملی جوامع بشری بویژه مقابله با ایمان انسان هایی است که مصممند از هویت دینی و ملی خود شرافتمندانه دفاع کنند. اعضای ناتوی فرهنگی با بهره مندی از 57 سال تجربه نظامی گری ، تاسیسات پایه ای هماهنگی را در حوزه رسانه ها شکل داده اند. 4 خبرگزاری مسلط بین المللی ، شبکه های خبری غالب مانند بی.بی.سی و سی.ان.ان ، تاسیسات ماهواره ای که ارسال امواج صدها شبکه ماهواره ای را بر عهده دارند ، صدها روزنامه و هزاران پایگاه خبری و تبلیغاتی از جمله این تاسیسات هستند که همگی ارزشهای مشترک غربی را منتشر و تلاش می کنند ارزشهای مقاوم در برابر خود را درهم کوبند. این شرایط آنچنان نابرابر و غیرعادلانه است که نمی توان آن را بازار پیام اطلاق و چنین تصور کرد که تولیدکننده یا عرضه کننده کالایی در برابر تولید یا عرضه کالایی دیگر ، رقابتی سالم را دنبال می کند. این عرصه همانند عرصه نظامی و حتی علمی آنچنان نابرابر و یکطرفه است که هرگاه کشوری بخواهد با اتکا به توانمندی های بومی و منطبق با معاهدات بین المللی حتی در جهت تامین نیازهای خود گام بردارد به بهانه های مختلف می کوشند او را از عرصه رقابت خارج یا اساسا حذف کنند تا خود همچنان بر بازار مسلط باقی بمانند. رهبر دوراندیش انقلاب اسلامی با توجه به این واقعیت در جمع دانشگاهیان استان سمنان دراین باره چنین فرمودند: «باندهای بین المللی زر و زور که برای تسلط بر منافع ملتها سازمان نظامی ناتو را تشکیل داده بودند ، اکنون برای نابودی هویت ملی جوامع بشری و تحقق بیشتر اهدافشان درپی تشکیل «ناتوی فرهنگی» هستند تا با استفاده از امکانات زنجیره ای ، متنوع و بسیار گسترده رسانه ای ، سررشته تحولات سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی کشورها و ملتها را به دست بگیرند که باید هشیارانه این مساله را زیر نظر داشت». با شناخت این واقعیت و ابعاد گسترده و پیچیده آن ، این پرسش مطرح می شود که در برابر «ناتوی فرهنگی» چه باید کرد؛ اعضای ناتو خود تلاش می کنند به گونه ای همه را مرعوب و یا به بیانی مودبانه تر متقاعد کنند که اساسا همان طور که در برابر قدرت نظامی و اقتصادی غرب توان مقاومتی نیست ، در این رویارویی نیز دیگران باید تسلیم شوند و راهی جز همراهی با غرب متصور نیست اما درست به همان دلیل که در تجربه 8 سال دفاع مقدس و 33 روز مقاومت حزب الله لبنان ثابت شد ، قدرت نظامی غرب بلامنازع نیست و می توان با تکیه بر ایمان و بهره گرفتن از توانمندی ها در برابر آن ایستادگی کرد و حتی آن را شکست داد. در حوزه فرهنگ نیز پایداری تنها راه و تنها پاسخ مبتنی بر عزت و غیرت است . اما چگونه و با کدام ابزار؛ حوزه ملی و جهان اسلام دو حوزه مهم برای برنامه ریزی دفاعی و تهاجمی در برابر حرکت سازمان یافته غرب است و رسانه مهمترین ابزار به اجرا درآوردن این برنامه محسوب می شود. در هر دو حوزه باید ارزشهای مشترک را بازشناخت و برای تحکیم و گسترش آنها اقدام کرد. استفاده از همه ظرفیت ها، بهره مندی از فناوری روز و به کارگیری جدیدترین تکنیک ها در انتقال پیام از دیگر راهکارهای ورود به این عرصه است . تقویت رسانه های ملی ، تاسیس رسانه های فراملی و ایجاد رسانه ها یا پیمان های رسانه ای مشترک اسلامی از دیگر الزامات حضور فعال و خلاقانه در این ساحت به شمار می رود.