قلدرهای مجازی

گاه کافی است زیر یک پست پربازدید اظهار نظر کنید تا سر و کله‌شان پیدا شود. ابتدا تنها چیزی که می‌خواهند هم‌کلامی و ورود شما به بازی آنان است و به این منظور و برای داغ کردن آتش گفت‌وگو، حرف‌هایی می‌زنند که شما را ناگزیر به شرکت در یک دوئل کلامی تمام عیار کنند؛ مثلا دست روی تابوهای فرهنگی می‌گذارند، ناسزا می‌نویسند یا آن‌قدر بی‌ارتباط با موضوع مورد بحث، سخن می‌گویند که شما وسوسه شوید و برای اثبات کردن چیزی که خود به آن واقفند، وقت صرف کنید اما در واقع این جدل‌های کلامی غالبا بی‌نتیجه رها می‌شوند.

شاید بسیاری فکر کنند ترول‌ها سازمان یافته عمل می‌کنند و حتما سودی از متشنج ساختن فضا عایدشان می‌شود، اما همیشه این گمان درست نیست. نمی‌شود گفت همه اوباش‌های اینترنتی،‌ مزدوران فضای واقعی هستند. برخی از این افراد آن‌قدرها هم جدی برنامه‌ریزی نمی‌کنند و از روی سرگرمی به انتشار پیام‌های آتشین یا حمله‌های مجازی به دیگران می‌پردازند. دسته دیگری نیز همیشه ترول نیستند و در فضایی دیگر به یک کاربر عادی و بی‌آزار بدل می‌شوند.

طبیعتا زمانی می‌توان بیشتر به انگیزه و سازمان‌دهی این افراد با دید منفی نگریست که به صفحه مجازی یک سلبریتی سیاسی، هنری یا هر فرد مهم دیگری حمله کنند. به هر روی در زمان مواجهه با این افراد، بهترین راه نه فرار است و نه قرار، بلکه تجربه ثابت کرده بی‌توجهی تنها سپری است که شما را از گزند این دست کاربران در امان می‌دارد. در واقع با نادیده انگاشتن این افراد و وارد نشدن به بازی آنها می‌توان نقطه پایانی برای سناریوی از پیش چیده شده‌شان گذاشت و جدال را به درازا نکشید.

نوشین مجلسی

رسانه