آوای خوشی که خاموش شد

شجره که از نسل دوم رادیویی‌ها بود؛ سال 1346 فعالیت هنری خود را آغاز کرد و بیش از پنج دهه در این عرصه حضور مستمر و پر ثمر داشت. این پیشکسوت حوزه صدا به‌دلیل علاقه‌ای که از کودکی به ادبیات و شعر داشت در رادیو به سمت برنامه‌های فرهنگی و هنری کشیده شد و سال‌ها برای نمایش‌های رادیویی قلم زد و بر صدایش جامه نقش‌های رنگارنگ پوشاند. در کنار آن اما، در رادیو،‌ تلویزیون و سینما، زمینه‌های گوناگونی از اجرا، بازیگری،‌ گویندگی،‌ نویسندگی و کارگردانی و همچنین آموزش را نیز تجربه کرد. در تلویزیون هم در قامت بازیگر در سریال‌هایی چون زمین انسان‌ها، ماه و پلنگ و... دیده شد که شاید به یادماندنی‌ترین آنها میان مردم، نقش ساروخانی در مجموعه تلویزیونی مدار صفر درجه ساخته خوب حسن فتحی باشد. به گفته خودش اما دوست‌داشتنی و چالش‌برانگیزترین نقش برایش شخصیت آقای گیل در نمایشنامه لبخند باشکوه آقای گیل اثر اکبر رادی است. شجره با رادی،‌ رفاقت داشت و از علاقه‌مندان آثار او بود و با این‌که تعدادی از نمایشنامه‌های این نمایشنامه‌نویس مشهور را برای رادیو کارگردانی و اجرا کرد ولی در مصاحبه‌ای نقش آقای گیل را نقش دلخواهش و اوج نقش‌آفرینی یک بازیگر عنوان کرده و گفته بود اگر کسی بتواند به این شخصیت آنچنان که مد نظر رادی بوده است، جان ببخشد بار کارنامه هنری‌اش را بسته است.

عمده فعالیت شجره اما در سال‌های اخیر به تدریس فن بیان و آموزش جوانان علاقه‌مند به گویندگی اختصاص داشت.

او به‌واسطه دغدغه آموزشی‌اش با نسل جوان و علاقه‌مندان حوزه صدا و گویندگی دم‌خور بود و در این مسیر دست علاقه‌مندان بسیاری را گرفت، چنان‌که بسیاری از گویندگان با‌سابقه و خوش‌نام رادیو از او به عنوان استاد بیان خویش یاد می‌کنند. با کم شدن صداهایی پخته و بی‌نقص چون شجره از رادیو، شاید تنها دلگرمی باقیمانده جست‌وجوی تجربه و دانش او در صداهای شاگردانش باشد؛ کسانی که امید می‌رود امتداد او و نسلی باشند که افتادگی، دانش، همت و استعداد را توامان داشتند.

نوشین مجلسی/روزنامه‌نگار