ساعتی در نمایشگاه نقاشی‌های رضا بابک که با سریال «آرایشگاه زیبا» ماندگار شد

نمایشگاه زیبا

برخی هنرمندان هستند که باید به افتخارشان نهال خویشتنداری سبز کرد؛ اتفاقا همین چند وقت پیش بود که همسایه‌هایش در شهرک اکباتان همین کار را کردند و نهالی به یادش کاشتند. رضا بابک را می‌گوییم که بی‌تردید با شنیدن نامش، ابتدا سوار ماشین زمان می‌شوید و به سال‌های نه‌چندان دور تلویزیون و سریال خاطره‌انگیز «آرایشگاه زیبا» سفر می‌کنید؛ جایی که او یکی از ماندگارترین نقش‌هایش را بازی کرد و پس از آن همیشه خویشتندارانه منتظر ماند تا بزنگاه‌های مهمی در کارنامه‌اش پیدا کند و تن به هر کاری ندهد؛ حالا او بر سر یکی از این بزنگاه‌ها قرار گرفته است. اما این بار جایی دورتر از سینما و تئاتر و تلویزیون؛ وسط یک گالری، لابه‌لای نقاشی‌هایش.
کد خبر: ۱۱۴۳۵۵۳

اگر در چند روز گذشته وقت نکرده‌اید خودتان را به گالری سکو در خیابان میرداماد تهران برسانید و روبه‌روی نقاشی‌های رضا بابک بایستید و تماشای‌شان کنید، همین ابتدای کار خبر خوبی برایتان داریم؛ نمایشگاه «زنگ نقاشی» آن‌قدر مورد استقبال قرار گرفته که چند روز دیگر تمدید شده است. البته چندان وقت برای تعلل‌کردن ندارید؛ فقط امروز و فردا می‌توانید به گالری سکو به آدرس میرداماد، روبه‌روی بانک مرکزی، خیابان تبریزیان، نبش نازنین، پلاک 16 بیایید و نقاشی‌های او را ببینید.

حرف‌های آقای کارگردان برای بازیگر نقاش

«اسد» سریال «آرایشگاه زیبا» و «مهندس بازرگان» سریال «روزگار قریب». در راه به این فکر می‌کنیم که چه قرابتی بین نقش‌های ماندگار تلویزیونی او با نقاشی‌هایش می‌تواند باشد. چند دقیقه‌ای با این سنجش سپری می‌کنیم تا به در گالری سکو می‌رسیم. از ورودی آموزشگاه سکو که وارد می‌شوی جدا از شلوغی استقبال‌کنندگان در ابتدا به اتاقی برمی‌خورید که ویدئویی در آن به نمایش گذاشته شده است. یادداشتی از محمدعلی سجادی کارگردان باسابقه سینما که دستی در عالم نقاشی دارد، بر دیوار نوشته شده که از دنیای نقاشی‌های رضا بابک گفته است؛ از احساس پرشور تا فضای خام‌دستانه نقاشی‌ها؛ از رنگ‌های پر حسی که دنیای کودکانه درون نقاش را نشان می‌دهند. اما ویدئوی سجادی روایتی است از چند دهه تلاش هنری رضا بابک از نقش‌هایی که روی صحنه آفریده تا شخصیت‌هایی که در تلویزیون خلق کرده است. ویدئویی که به مخاطب، روحیه و رویکرد رضا بابک در عالم هنر را یادآوری می‌کند تا او را آماده دیدار و فهم بیشتر نقاشی‌هایش کند.

هیولاهای دوست‌داشتنی آقای بابک

فضای نمایشگاه پر است از تابلوهای کوچکی که پیش از همه، مخاطب را با رنگ‌های تند و شاد با عالم طنازانه ذهنی رضا بابک آشنا می‌کند. نقش‌هایی که می‌توان آنها را به چند دسته تقسیم کرد: اول شاید به روحیه بازیگوش رضا بابک که عکس‌های خود را بر اساس حس‌اش رنگ‌آمیزی کرده است. او عکس‌هایش را با خط و رنگ‌هایی که نشان از احساسش دارد به ترسیمی دوباره از خود و بیشتر بر اساس حسی که از عکس داشته، رنگ‌آمیزی کرده است. او در این دسته آثار به شوخی با عکس‌های خود یا دوستانش نشسته و این بازی شوخ‌طبعانه را به گونه‌ای رقم زده که از درون آن می‌توان حس هنرمند و نگاه بازیگوش‌اش را بازخوانی کرد. دسته دیگر آثار او اشکال بداهه‌ای است از دیوها و نقش‌هایی تصویرگرانه از حیواناتی که اگرچه می‌توانند ترسناک باشند اما با رنگ‌های شاد و غلیظ مداد شمعی‌های رضا بابک، هیولاهایی دوست‌داشتنی شده‌اند که باز هم به مخاطبش کودک درون نقاش را نشان می‌دهند. اما بخش دیگر آثار به نگاه طبیعت دوست رضا بابک اشاره دارند. طبیعتی سرشار از رنگ، گل‌هایی ساده با چند خط بنفش یا خط‌های قوی زردرنگی که نشان از یک مزرعه و درختان پاییزی دارند. اما جملگی آثار رضا بابک یک خط و نشان به همراه دارند، احساس عمیق هنرمند که با اندیشه‌اش از سال‌های نقش‌آفرینی در صحنه گره خورده و به قول اکبر یادگاری بازیگر و نقاش باسابقه که در چند خطی که برای این نمایشگاه نوشته یادآور شده: آثار رضا بابک نه برای تجسم یک ایده که بیشتر برای هماهنگی احساس و اندیشه‌اش کنار هم قرار گرفته‌اند همان‌گونه که بدن و احساسش را در صحنه تئاتر با هم هماهنگ می‌کرده است.

من نقاش نیستم

خودش هم هست؛ گوشه‌ای ایستاده و به‌دقت کسانی را که به آثارش زل زده‌اند، رصد می‌کند. سرش خلوت‌تر از روز افتتاحیه است؛ روزی که دوستان سال‌های دورش همچون بهزاد فراهانی، سیروس ابراهیم‌زاده، اکبر زنجانپور، پرویز پورحسینی، بهرام شاه‌محمدلو، عباس جهانگیریان، سوسن مقصودلو، شقایق فراهانی صدیق تعریف و احترام برومند آمده بودند و همگی از روحیه لطیف و شوخ‌طبعانه او که در آثارش هویداست، گفته بودند. از او می‌پرسیم حالا چه حسی دارد که قرار است علاوه بر بازیگر به عنوان نقاش هم شناخته شود. راضی نیست از این اطلاق و می‌گوید: «من نقاش نیستم زیرا این کار، حرفه‌ای است که توانایی‌های خاص خودش را می‌طلبد. نقاشی را دوست دارم و آثاری که ارائه کردم، دربردارنده حس و حال من است که در لحظه اتفاق افتاده. به توصیه برخی از دوستان این نمایشگاه را برگزار کردم و بیشتر امیدوار بودم این نمایشگاه، دورهمی خوبی باشد تا دوستان و آشنایان گردهم بیایند و ساعات خوبی را کنار هم داشته باشند».

سامان محمدی

طراح گرافیک

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها