شکار استعداد
به نظر می‌رسد جشنواره دانشجویی رابطه صحیح و منطقی با تئاتر حرفه‌ای پیدا نکرده است. البته این به آن معنا نیست که دانشجویان کارهای حرفه‌ای انجام دهند.
جشنواره دانشگاهی باید فرصتی برای تجربه‌اندوزی در شکل‌ها و فرم‌های ابتکاری باشد، حتی اگر هیچ امکانی برای اجرای چنین نمایش‌هایی در سالن‌های حرفه‌ای نباشد. اما از سوی دیگر، فرصت بسیار مناسبی است برای شناسایی استعدادهای جوان که می‌توانند پیشنهادهای جدیدی به تئاتر کشور ارائه و ظرفیت‌های جدیدی را در عرصه تئاتر حرفه‌ای باز کنند. در حال حاضر تئاترهای خصوصی کمتر ریسک‌پذیر هستند. شخصا به عنوان یک عادت و به عنوان مدرس دانشگاه و منتقد
به صورت جدی پیگیر کارهای دانشجویی هستم اما تنها مصطفی کوشکی، مدیر تماشاخانه خصوصی مستقل را دیده‌ام که جدی و پیگیر از نمایش‌های جوانان دیدن می‌کند تا استعدادهای جوان و نمایش‌های آنها را بررسی و ارزیابی کند. برای موثر شدن جشنواره دانشگاهی تئاتر نخست آن که باید با تعداد بیشتر آثار برگزیده شود. شکل رقابتی و قرار دادن هدف برد و باخت حذف و برای هر نمایش تعداد اجراهای بیشتری فراهم شود و نیز فرصتی مهیا شود تا مدرسان بیشتری در جشنواره حضور پیدا کنند و برنامه ارتباط آنها با دانشجویان و گروه‌ها فراهم آید. همچنین به صورت جدی از مدیران سالن‌های تئاتر خصوصی برای حضور در جشنواره و ارتباط آنها با دانشجویان برنامه‌ریزی شود.
منوچهر اکبرلو
نویسنده و منتقد
گفت و گو
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بی‌بدیل برای نقش‌آفرینی بانوان در عرصه تمدن‌سازی هستند
حضرت زهرا (س)؛ محور یک روایت تمدنی
رئیس مرکز آمار ایران در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم» تشریح کرد
سرشماری بدون مراجعه عمومی
