بروس ویلیس مربی مایک تایسون

لحن روایتی داستان مرد سه کنج، بسیار ساده و سرراست است و از دورانی که او به عنوان یک کارگزار آماتور کار می‌کرد، این داستان آغاز می‌شود.

گرچه هیچ وقت او نتوانست مدرک حرفه‌ای کاری خود را دریافت کند، اما از سوی همگان به عنوان یکی از مهم‌ترین چهره‌های دنیای مشت‌زنی شناخته شده است. به گفته مفسران ورزشی، دآماتو به تایسون چند سبک ویژه ورزشی را یاد داد. یکی از این روش‌ها با نام پیکابو شناخته می‌شود. در این روش، تایسون در حالی که سرش را پایین گرفته و در داخل رینگ ورجه وورجه می‌کرد، صورتش را با دست‌هایش می‌پوشاند تا ضربه‌ای متوجه آن نشود. این حرکت باعث می‌شد تا به صورت رزمنده‌ای دست‌نیافتنی درآید و مبارزه را از حریفان خود ببرد. لوکیشن اصلی فیلم شهر نیویورک و جایی است که دآماتو در آن جا کار و زندگی کرد. بخش اصلی داستان فیلم در دهه 80 میلادی اتفاق می‌افتد. در این زمان، دآماتو و دوستش کامیل اوالد کار تعلیم بچه‌های کم سن و سال را به عهده داشتند. تلاش این دو این بود که این بچه‌ها را برای قهرمان شدن پرورش بدهند. یکی از این بچه ها، نوجوان سیزده ساله‌ای به نام مایک تایسون است و کسی نمی‌داند او در آینده‌ای نه چندان دور، تبدیل به یکی از غول‌های افسانه‌ای ورزش بوکس خواهد شد. البته بعدها دآماتو به صورت راهنمای قانونی تایسون درآمد. با آن که تایسون نقش بسیار مهمی در داستان مرد سه کنج دارد، اما هنوز بازیگر نقش او انتخاب نشده است. با این حال روپرت فرند کارگردان فیلم می‌گوید تماشاگران سینما باید منتظر وحدت بسیار جذابی روی پرده باشند. ظاهرا قرار است جفت تایسون و دآماتو روی پرده سینما، تماشاگران را به وجد آورده و ذوق زده کند.

از آن جا که دآماتو خیلی زود به صورت یکی از افراد بسیار نزدیک به خانواده تایسون درآمد (حتی از او به عنوان فامیل اسم می‌بردند و نه دوست یا مربی) می‌توان منتظر یک درام پرتنش در داستان فیلم بود. تایسون همیشه از دآماتو به عنوان پدر معنوی خود اسم برده است. کلید فیلمبرداری مرد سه کنج اوایل فصل پاییز زده می‌شود. فرند درباره فیلمش چنین می‌گوید: «این داستان یک عشق عمیق عاطفی و برادرانه بین دو استعداد کمیاب دنیای ورزش است. هر دوی آنها آنقدر شجاعت داشتند که درباره ترس‌هایشان با دیگران صحبت کنند. همین نکته، عامل قوتشان شد. داستان فیلم درباره مبارزه برای آن چیزی است که به آن اعتقاد دارید و برایش می‌جنگید. تلاشم این است که تاثیر فیلم بر روی تماشاچی آن چنان باشد که هنگام ترک سالن از خودش بپرسد چقدر توانایی دارد و برای اثبات توانایی‌هایش چه کارهایی انجام خواهد داد.»