قلمرویی برای صلح

همچنین گیم‌پلی بازی در Ni No Kuni II مقداری دستخوش تغییر شده و علاوه بر جنبه گشت‌وگذار در محیط و مبارزه با دشمنان، شما درگیر گیم‌پلی شهرسازی و استراتژی همزمان نیز خواهید شد. تمام این‌ها روی کاغذ جذاب به نظر می‌رسد، ولی آیا بازی توانسته این جذابیت را در تجربه‌ای که به مخاطب ارائه می‌دهد بگنجاند؟

یک قصه فانتزی آشنا

قصه بازی در این نسخه در مورد حاکم جوانی به اسم Evan است که طی اتفاقاتی مجبور می‌شود سرزمین مادری خود را ترک کرده و یک پادشاهی جدید را از نو بسازد. نمی‌توان دقیقا ادعا کرد که داستان و روایت بازی بد است، اما از یک قصه سرراست و فرمولی قصه‌های پریان هم فراتر نمی‌رود و چیز جدیدی ندارد. هدف «ایوان» ساختن دنیایی بدون جنگ است و به همین دلیل باید قلمروهای پادشاهی مختلف را یک به یک با خود متحد کند. در طول مسیر قصه نفرات جدیدی که منطبق بر کهن الگوهای آشنا هستند به گروه شما اضافه شده، اما بعد از معرفی اولیه، در پس‌زمینه بازی و داستان محو می‌شوند و هیچ نقش قابل ذکری در اتفاقات و رویدادهای بازی ایفا نمی‌کنند.

در نتیجه بسیاری از شخصیت‌های بازی هرگز رشد نمی‌کنند؛ مثلا در مورد پرنسسی که ظاهر دزد دریایی‌های سوار بر کشتی‌های پرنده را دارد باید افسوس خورد که تمام چیزی را که نیاز است در مورد این شخصیت بدانید در سکانس معرفی او در اوایل بازی که به گروه شما ملحق می‌شود به دست خواهید آورد و بعد از آن خبری از رشد و شخصیت‌پردازی نیست. این مساله آنجا یک مقدار آزاردهنده می‌شود که شما مجبور خواهید بود تعدادی زیادی متن دیالوگ را خوانده یا رد کنید بدون این‌که چیزی از شخصیت و روحیات کاراکترها دستگیرتان بشود و درنهایت شخصیت‌های بازی و جایگاه‌شان در قصه چندان اهمیتی نداشته باشد و شبیه به عروسک‌هایی مقوایی باشند که می‌توان آنها را برداشت و جابه‌جا با یکدیگر به کار برد.

چرخه‌ای از تلاش و شهرسازی

شاید داستان Ni No Kuni II برخلاف نسخه اول بازی عامل خیلی مهمی برای جذب کردن و ادامه دادن بازی نباشد، اما به لطف سیستم شهرسازی بسیار هوشمندانه بازی، گیم‌پلی آن حسابی شما را سرگرم و درگیر خواهد کرد. سرزمین شما که Evermore نام دارد در ابتدا یک اردوگاه ضعیف و کوچک است، اما به مرور با ارتقای توانایی‌هایتان، استخدام نیروهای متخصص و ساخت و سازهایی مثل مزارع و فروشگاه‌ها به شهری گسترده و پراکنده تبدیل می‌شود.

از برترین نکات بازی این است که چگونه توسعه Evermore میزان پیشرفت شما در بازی را نمایش می‌دهد. اگر به زره و لباس‌های بهتر نیاز دارید باید مغازه‌های تامین‌کننده آنها را ارتقا دهید، اگر به دنبال آیتم‌ها و اشیای بهتر می‌گردید، روی مغازه فروش اجناس سرمایه‌گذاری کنید. همچنین با تحقیق و توسعه می‌توانید مزیت‌هایی مثل دریافت بیشتر XP را به دست آورده یا شهر خود را بهینه‌تر توسعه دهید. این چرخه، هسته اصلی گیم‌پلی بازی را شکل داده و آنقدر قدرتمند طراحی شده که خیلی زود و آسان شما را درگیر می‌کند.

انجام دادن ماموریت‌های جانبی نیز بسیار هدفمند و با معناست، زیرا باعث آمدن ساکنان جدید به سرزمین و شهر شما می‌شود که آنها هم به نوبه خود فرصت‌های جدیدی برای تحقیق و ساخت‌وساز پیش روی شما قرار می‌دهند. فراوانی مسئولیت‌ها و کارهایی که در بازی می‌توان انجام داد باعث شده همیشه کاری جذاب و هیجان‌انگیز برای انجام داشته باشید.

از آنجا که ساخت اسلحه و ارتقای افسون‌ها و طلسم‌ها نیز بخشی جدانشدنی از توسعه شهر فانتزی بازی به شمار می‌رود، بیشترین کاربرد آنها را در سیستم مبارزات بازی می‌توان دید. مبارزات بازی بسیار روان و مبتنی بر اکشن بوده و شما به همراه اعضای گروه خود می‌توانید در آنها شرکت کرده و با تکنیک‌های مختلف جمعیت هیولاها و موجوداتی را که رودرروی شما قرار می‌گیرند، مغلوب کنید. با وجود این‌که مبارزات بازی سرگرم‌کننده است، اما چالش بزرگی ایجاد نمی‌کنند درنتیجه شما نیاز به یادگیری بیشتر پیچیدگی‌های آن را چندان احساس نخواهید کرد. به نوعی که با همان حمله‌های پایه و معمولی نیز تقریبا مشکلی برای شکست دشمنان نخواهید داشت و این قضیه سرمایه‌گذاری روی افسون‌ها را کم‌اهمیت و غیرتاثیرگذار جلوه می‌دهد.

بخش دیگری از سیستم مبارزات بازی نیز برای هدایت ارتشی کوچک بوده که کاملا معلوم است این ایده خوب پخته نشده، زیرا شرط پیروزی را خیلی ساده، محاسبات مبتنی بر سنگ، کاغذ و قیچی تعیین می‌کند و نیروهایی که برای مبارزه انتخاب می‌کنید تاثیر تاکتیکی بسیار بیشتری نسبت به تصمیم‌های شما در میدان نبرد خواهند داشت. لحظاتی از بازی که مشغول این نبردها می‌شوید سرگرم‌کننده هستند و تنوع خوبی در ریتم کلی بازی ایجاد می‌کنند، ولی جذابیت دیگر بخش‌های بازی آنقدر بیشتر است که انجام این قبیل مبارزات معمولا در انتهای فهرست کارهایی که دوست دارید انجام دهید، قرار می‌گیرند.

مجید رحمانی