چرا تصادف نکنیم؛

می گویند این همه تصادف چرا؛ چرا آمار تلفات رانندگی در کشور ما بالاست ، ولی در فلان کشور با جمعیتی بیش از ما، آمار یک سوم است؛

کد خبر: ۱۱۳۱۸۵

چندی پیش توفیقی به دست آمد که همراه دوستی در کلاسهای عملی آموزشگاه رانندگی برای دریافت گواهینامه رانندگی شرکت کنم که خالی از لطف نبود. هنرجویان پس از گذراندن 3جلسه آیین نامه و 2 جلسه فنی ، باید برای 10 جلسه آموزش شهر ثبت نام کنند تا پس از طی کردن این مراحل ، تاییدیه شرکت در آزمون بگیرند. این دوست از 5 جلسه نظری چیزی جز خستگی به یاد نداشت. او معتقد بود وقتی موتور خودرو برای من ناشناخته است ، چه تفاوتی می کند که بدانم دلکو تنظیم کننده برق است یا تقسیم کننده. به جای این که در عمل خنک کردن رادیاتور جوش آورده را بیاموزیم ، در فیلم می بینیم و هیچ وقت از نزدیک گیج روغن موتور را نمی بینیم و اصلا نمی دانیم کجا قرار دارد ؛ بنابراین چه این 2 جلسه را بگذرانی و چه نگذرانی ، در هر صورت وقتی ماشین خراب شد، باید از اهل فن کمک بخواهی و کلاس نمی تواند تو را یاری کند و مجبوری کنار خیابان منتظر تعمیرکار بمانی. آن 3 جلسه آیین نامه هم در جای خود بی اشکال نیست. 6 ساعت از تابلوها و علایم راهنمایی و رانندگی می شنوی ، در صورتی که می توانی بخوانی. مدام شنیده ای و می شنوی که این علامت ورود ممنوع است ؛ در صورتی که وقتی کتاب را می خوانی ، متوجه می شوی عبور ممنوع است. حال کدام صحیح است را متخصصان باید بگویند ؛ ورود ممنوع به معنای وارد نشدن به آن خیابان یا عبور ممنوع به معنای عبور نکردن از آن خیابان. یا تابلوی محل عبور عابر پیاده و محل عبور اطفال. چه فرقی میان اطفال و عابر پیاده است و آیا طفل نمی تواند عابر پیاده باشد یا عابر پیاده نمی تواند طفل باشد؛ پس از طی کردن این دوره ، وارد کلاس عملی می شوی. در این دوره از آنجا که دوستم مربی آقا داشت ، همراه وی بودم. 3 جلسه اول به راه افتادن ، ترمز کردن و راهنما زدن گذشت. پس از آن یک جلسه پارک دو فرمان و جلسه ای دیگر پارک دوبل تدریس شد، فقط همین. البته با توجه به استعداد هنرجو بعضی ها در 3 جلسه اول ، همه اینها را یاد می گیرند و بقیه تمرین است ؛ یعنی رانندگی خلاصه می شود در راهنما زدن ، پارک دوبل ، دور دو فرمان و موارد دیگر از درجه اهمیت کمتری برخوردارند. در روز آزمون هم پارک دوبل مهمتر از موارد دیگر است. این که راننده بلد نیست سبقت بگیرد، اصلا مهم نیست ؛ ولی باید پارک دوبل را بلد باشد. اگر هنرجو نمی تواند در بزرگراه رانندگی کند، مهم نیست ؛ ولی باید پارک دوبل را بلد باشد. اگر نمی تواند در ترافیک و ازدحام ماشین ها خوب براند، اشکالی ندارد ؛ وی باید پارک دوبل را بداند. آن وقت از آمار تصادف بالا می شنویم. این همه اشکال اساسی و پایه ای دیده می شود؛ ولی کسی در پی برطرف کردن آنها نیست. آن وقت با دیگر کشورها مقایسه می شویم. آیا آنها هم این گونه آموزش می بینند؛ به جای این که قواعد رانندگی در مکانهای مختلف را بیاموزیم و آموزش ببینیم که در بزرگراه چگونه حرکت کنیم و در ترافیک چگونه از کلاچ و ترمز استفاده کنیم ، از پارک دوبل و دور دو فرمان می شنویم. نمی دانیم اگر ماشین خاموش کند و آن را هل بدهند، چگونه می توانیم آن را روشن کنیم یا اگر هنگام یخبندان در شیب گیر کرد، چه باید بکنیم؛ نکته جالب دیگر، استفاده نکردن از دنده 4 در طول دوره آموزش است. چرا؛ پاسخ مشخص و درستی ندارد. پس چرا کارخانه خودروسازی دنده 4 می گذارد، مساله ای دیگر است. آموزش اصولی ندیدن و درست استفاده نکردن از زمانی که در این کلاسها صرف می شود، به تصادف های بی شماری منجر می شود.
با این اوصاف ، چرا تصادف نکنیم؛