یک کود بود دیگر، خودمان تولید می‌کردیم ... زحمت شد

فرمودیم پدرسوخته این اجنبی‌ها کی‌اند آورده‌ای در حیاط عمارت ما؟

گفت: عرض می‌کنم تصدق!

فرمودیم: بنال که خونت حلال است .

عرض کرد: دیگر بی‌پولی تمام شد! سلام زندگی لاکچری! سلام خودروی شاسی‌بلند! سلام جزایر قناری!

پسی‌اش زدیم که بنال پدرسوخته!

گفت: زده‌ایم توی کار تجارت

فرمودیم: تجارت چه ؟ بادهوا؟

عرض کرد: مگر خبر را نخوانده‌اید؟

گفتیم: چه؟

عرض کرد: ما امسال از کشور دوست و همسایه 160 تن کود انسانی وارد کرده‌ایم !

مجدد پسی‌اش زدیم که با ما از این شوخی‌های بدبو نکند.

قسم جان خودش را خورد که وارد کرده‌ایم .

فرمودیم: یعنی چه؟ یعنی مثلا به عثمانی گفته‌ایم محتوای چاه فاضلاب و مستراحتان کیلویی چند؟

خشایار ریش خاراند که یحتمل ... چه عرض کنم .

فرمودیم: خودمان بد تولید می‌کنیم مگر این کود انسانی را؟ رعیت عثمانی طلا می‌خورند در مبال پس می‌دهند که ارزش خریدن و ورود به ممالک محروسه دارد؟

خشایار عارض شد: یحتمل فقره‌ای بوده درباب عبور از رکود و حکما جایی در کشت و زرعی به کار می‌آمده که مجبور به وارداتش شده‌اند.

ریش خارانده خنده فرمودیم یک بابایی هم بود این چندسال هی می‌گفت از رکود عبور کردیم تو نگو منظور عبور از روی کود بوده و ما سال‌ها بوده اشتباه می‌کردیم. بعد اندیشیدیم که این دردش به طاقت است باز خدا را شکر از جای دیگری وارد نکرده‌اند. این استانبول که ایالتی دیگر از خودمان محسوب شده و ایرانی‌جماعت را رفت و آمد به آنجا بسیار است و بخشی از این کود انسانی وارداتی قطعا مرحمتی رعیت نجیب خودمان در بلاد غریب بوده که در آنجا هم به فکر وطن بوده‌اند.

خشایار را فرمودیم کارگران تولیدکننده کود انسانی را مرخص کرده بعد قلم و کاغذ خواسته تعدادی سوال نگاشتیم که کم‌کم به پاسخش برسیم: 1- این کودها را قبل از ورود کجا انباشته کرده بودند. 2- بعد از ورود کجا انباشته می‌کنند. 3- مگر نه این‌که هر چه وارد کشور می‌شود باید کیفیتش کنترل شود که جنس بنجل نباشد؛ کیفیت کودها را که و چگونه تعیین می‌کند؟ در فاکتور چه نوشته‌اند؟ این کود را پای چه می‌ریزند که سمتش نرویم؟ ما دقیقا کجا داریم زندگی می‌کنیم؟