درس‌های آنفیلد

مجموعه اتفاقات و اشتباهات داوری در این دیدار حتی بینندگان تلویزیونی این بازی حساس را هم به واکنش واداشت؛ اما عجیب این بود که نه سنگی به وسط زمین آمد، نه صندلی شکسته شد و نه داوران توسط بازیکنان تهدید شدند. تیم داوری آنقدر از امنیت خود مطمئن بود که در آخرین ثانیه‌ها اعلام پنالتی کرد، آن هم غلط. اما واکنش تیم‌ها به این قضاوت چه بود؟ خوب به این واکنش‌ها دقت کنید. پوچتینو، سرمربی تاتنهام که می‌دانست گل اول حریف در شرایط آفساید به ثمر رسیده در کنفرانس گفت: حق ندارم درباره داوری اظهارنظر کنم. یورگن کلوپ، سرمربی آلمانی لیورپول هم گفت: به نظرم پنالتی لحظه آخری تاتنهام درست نبود. بازیکن حریف تلاش کرد این‌طور وانمود کند که پنالتی است.... مربیان می‌توانستند مانند کنفرانس‌های ما داوران را تهدید، تخریب و تحقیر کنند. مانند همان کاری که کریمی برای قضاوت کاملا درست داور در بازی اخیر سپیدرود انجام داد. تیم‌ها می‌توانستند سر داور بریزند، مانند همان کاری که تیم‌های ما در لیگ برتر انجام می‌دهند. هواداران لیورپول که در ورزشگاه خانگی، بازی برده را با پنالتی ناحق در آخرین ثانیه‌ها از دست دادند، می‌توانستند ورزشگاه را بر سر داوران خراب کنند، مانند آنچه در ورزشگاه‌های ما رخ می‌دهد و تماشاگران هر چه در دست دارند به زمین می‌ریزند. از گلوله برفی و میوه گرفته تا سنگ و حتی صندلی. اما هیچ یک از این اتفاقات رخ نداد. بازی خیلی شیک و بدون مشکل تمام شد. بدون حتی یک صندلی شکسته شده. بدون یک سنگ. بدون فحاشی....

آنها که بازی لیورپول ـ تاتنهام را به صورت مستقیم دیدند، بی‌تردید در حین بازی، هم دست به قیاس زدند و هم حسرت خوردند. قیاس بین اتفاقاتی که در مسابقات ایرانی می‌بینند و فوتبال‌هایی که از اروپا پخش می‌شود. و حسرت به دلیل فاصله‌ فراوانی که فرهنگ حاکم بر فوتبال ما با آنها دارد. آنها حتی در برابر تصمیم‌های نادرست داور بازی آن هم در بدترین زمان بازی، واکنش‌هایی متمدنانه دارند و ما حتی تصمیم‌های درست داوران را هم نمی‌پذیریم و بازی را به آشوب می‌کشیم. کاش همه اهالی فوتبال در ایران، یک بار دیگر فیلم کامل بازی لیورپول - تاتنهام را ببینند.