لاف در غربت و...

قلپ اول آب انار را هنوز هورت نکشیده بودیم که ویدئوی بانوی صاحب‌جمالی بر صفحه ظاهر شد که یک بشکه زنگ‌زده غول‌آسا در پشت سرش بود و داشت به زبان اهل فرنگ برای ژورنالیست‌ها یک چیزهایی بلغور می‌کرد. خشایار را طلبیده فرمودیم از ظواهر امر معلوم است این بزرگوار بشکه نفت منزلشان سوراخ شده و دارد توضیح می‌دهد برای فوتوگرافرها که بدبخت و بیچاره است، خوبیت ندارد سر سراغ کنید کجا منزل دارد فی‌الفور یک بشکه عظیم نفت ابتیاع کرده به نشانی‌اش بفرستید این‌گونه به فلاکت نیفتد، خوبیت ندارد !

خشایار دوسه بار فیلم را دیده سپس خندید. پسی‌اش زدیم خنده‌اش خفه شد. فرمودیم پدرسوخته ناموس مردم با این کمال و جمال توی این زمستان سیاه دارد جزع و فزع می‌کند تو می‌خندی؟

عرض کرد: قبله عالم چه نشسته‌اید که این خانم نیکی هیلی است. از نسوان پولوتیک آمریکا که نماینده ینگه دنیاست در سازمان ملل و سودای وزارت امورخارجه دارد و از همین رو هر از گاهی هارت و پورتی می‌کند که یعنی من هم بعله ... من هم ملتفت علم سیاستم ...لاف در غربت است. غول بی‌شاخ و پشت‌سر مشارالیه هم بشکه نیست و لاشه یک موشک است که سعودی علیه ما مدعی شده ساخت ممالک محروسه ایران است و از قصبات یمن بر سر رعیت سعودی افکنده شده !‌

گفتیم: چه غلط‌ها! زنک خجالت نمی‌کشد؟ روی چه حسابی این حرف را زده؟ گفت بی‌خود و بی‌جهت حرف رایگان زده در ضمن روس هم بالاخواه ما در آمده و فرموده که از موشک‌های ایرانی نیست.

بعد با خود اندیشیدیم که اصلا در شان قدر قدرت ممالک محروسه نیست که از یک موشک به قائده یک بشکه عظیمش سالم بماند. موشکی که قشون جوان و غیور ممالک محروسه مهندسی می‌کنند به قائده یک کف دستش هم نبایست زوائد و پوکه داشته باشد و هر تکه‌اش باید دست و پای آن‌که نگاه چپ به ممالک محروسه ما را دارد ناکار کند تا بفهمند کت تن کیست. به خشایار هم فرمودیم یک لیوان دیگر آب انار بیاورد بنوشیم تا این خزعبلات زنک را بشورد ببرد.