فقط زلاتان می‌‌تواند

با رکورد شکنی جدید زلاتان برای بازی در تیم‌های مختلف در لیگ‌ قهرمانان به نظر می‌رسد این فعل حتی می‌تواند وارد فرهنگ لغت آکسفورد هم شود. در حالی که دنیا سرگرم دو گانه مسی ـ رونالدو است، زلاتان افسانه‌ای که اخیرا از بند مصدومیت رها شده، در دقیقه 74 مقابل بازل به میدان رفت. گرچه یونایتد در این دیدار شکست خورد؛ اما او به تنها بازیکنی تبدیل شد که در هفت باشگاه مختلف به میدان رفته است. او در 120 بازی در چمپیونزلیگ فیکس بوده و برای باشگاه‌های آژاکس، یوونتوس، اینتر، میلان، بارسلونا، آث میلان و پاری‌سن ژرمن و حالا منچستریونایتد به میدان رفته است. رکوردی که انگار فقط زلاتان می‌تواند آن را کسب کند. بازیکنی که از نگاه بیرونی «مغرور» به نظر می‌رسد اما خودش باور دارد این اطمینان به «اعتماد به نفس» فراوانش برمی‌گردد. رکوردهایی از این دست نشان می‌دهد که حق با اوست. تنها با غرور نمی‌توان این همه در تیم‌های بزرگ دنیا موفق بود، جام کسب کرد و درخشید. شاید بزرگ‌ترین بدشانسی زلاتان این باشد که در عصر مسی ـ‌ رونالدو ظاهر شده است. عصری که آن‌قدر سایه‌اش همه‌گیر است که حتی نیمار را هم دیوانه کرده است.

زلاتان که در 116 بازی برای تیم ملی سوئد توانست 62 گل بزند در یورو 2016 در سه بازی مقابل تیم‌های ملی بلژیک، ایتالیا و جمهوری ایرلند یک پاس گل داد اما نتوانست گلی را به ثمر برساند. ابراهیموویچ پس از پایان بازی با بلژیک در پیکارهای یورو 2016 از تیم ملی سوئد خداحافظی کرد و دیگر به این تیم بازنگشت و حالا در جام جهانی سال آینده جای او خالی‌تر از هر بازیکن دیگری است. آنچه زلاتان را ماندگار و استوار کرد، تصمیم‌های درست در زندگی بود. با دیدن زندگی ورزشی او باید از خود بپرسیم ستاره‌های ما چقدر شبیه او هستند و در تصمیم‌های حساس زندگی، چقدر نزدیک به او تصمیم می‌گیرند؟ چند مشاور دارند و چقدر به حرف آنها احترام می‌گذارند؟

مهدی توتونچی

جام‌جم