گام‌های سریع محبی در مسیر المپیک

مریم محبی، نوخاسته‌ای از میان استعدادهای برتر دوومیدانی ایران با تجربیات خوبی که از رقابت‌های آسیا و نوجوانان و جوانان جهان به دست آورد، این روزها تمریناتش را ادامه می‌دهد. دختر سرعت ایران که در مسابقه‌های قهرمانی آسیا در تایلند برنز گرفت اما مهم‌تر از مدال، کسب ورودی رقابت‌های دوومیدانی نوجوانان و جوانان جهان در کنیا بود که محبی توانست با زمان 55 ثانیه و 94 صدم ثانیه بلیت کنیا را برای خودش رزرو کند.

این برای نخستین بار بود که یک دختر ایرانی در دوومیدانی ورودی جهانی را به دست آورده بود. محبی می‌گوید: وقتی به دوستانم می‌گفتم برای ورودی جهانی به رقابت‌های آسیایی می‌روم به من گفتند چقدر خیالپردازی و رویاپردازانه به قهرمانی آسیا نگاه می‌کنی، اما هرگز تسلیم نشدم و مبارزه کردم. مریم طوسی، دونده سرعت و مربی من در این مدت کمکم کرد و تجربیاتش را در اختیار من گذاشت.

مریم محبی با وجود سن کم، اراده خود را برای رفتن به سوی هدفی که در نظر گرفته بود، نشان داد. تمرینات سخت و طاقت فرسا با وجود محدودیت‌هایی که برای ورزشکاران دختر در دوومیدانی وجود دارد از انگیزه هایش کم نکرد و او با مدال برنز آسیا، رویا را به واقعیت تبدیل کرد. مقام سوم دوی 400 متر آسیا آغاز کارم بود و می‌خواستم در رقابت‌های جهانی هم برای ایران افتخارآفرین باشم. تمام سعی خودم را در کنیا انجام دادم، اما در این رقابت‌ها بدشانسی آوردم. با این حال تنها کسی بودم که از آسیا در نیمه نهایی رقابت‌های جهانی حضور داشتم.

مریم محبی بعد از این رقابت‌ها در لیگ دوومیدانی هم درخشید. او با ورزشکارانی که بزرگ تر از او بودند رقابت کرد و با رکورد 84/55 ثانیه نگاه‌ها را بیشتر متوجه ظهور یک ستاره در دوومیدانی آن هم در بخش سرعت ایران کرد.

محبی برنامه‌های کوتاه‌مدت خود را پشت سر می‌گذارد. وقتی از او می‌پرسم برنامه بلندمدت تو چیست می‌گوید، المپیک 2020.

محبی می‌گوید: از دی امسال وارد رده سنی جوانان می‌شوم و دوومیدانی داخل سالن آسیا را در بهمن به میزبانی ایران در پیش دارم که خودم را برای این رقابت‌ها آماده می‌کنم.

سال آینده هم بازی‌های آسیایی برگزار می‌شود همین طور رقابت‌های جوانان آسیا در ژاپن و جوانان جهان به میزبانی فنلاند. این رویدادها همگی برنامه‌های کوتاه مدت مرا تشکیل داده‌اند که با حامی خودم گالری پرسته، به دنبال موفقیت در آنها هستم اما هدف اصلی من عبور از این مسیر سخت و رسیدن به المپیک 2020 است. تاکنون خانواده‌ام همیشه از من حمایت کردند و بازهم به حمایت‌شان نیاز دارم. همین طور فدراسیون دوومیدانی که خوشبختانه نگاه ویژه‌ای به دوومیدانی در رده‌های سنی و پایه دارد.