رفتار حاکم!

مثلا عنایت داشت که در مجالس، گرد و حلقه به دور هم بنشینند، مجلس بالا و پایین نداشته باشد. دستور می‌داد و تاکید می‌کرد که هروقت وارد مجلس می‌شوید، هرجا که خالی است همان جا بنشینید، یک نقطه معین را جای خودتان حساب نکنید و به آن نقطه فشار نیاورید. اگر خودش وارد مجلسی می‌شد خوشش نمی‌آمد که جلو پایش بلند شوند، و گاهی اگر بلند می‌شدند، مانع می‌شد و مردم را امر می‌کرد که قرار بگیرند. حاضر نمی‌شد وقتی که سواره است پیاده‌ای همراهش حرکت کند، آن پیاده را سوار می‌کرد یا به او می‌گفت تو جلوتر برو یا بعد از ما بیا، به هر حال حاضر نمی‌شد آن پیاده در رکابش حرکت کند. به روی خاک می‌نشست و با دست خودش از بز شیر می‌دوشید.

بیست گفتار – ص 103 / 1. بقره - 148 / سیدعزت‌الله ضرغامی