دختران پـرنده

ورزشکاران زیادی را در قالب بازی‌های گروهی یا ورزش‌های انفرادی می‌بینیم، همین طور ورزش همگانی که تعدادی از آنها هیچ‌گونه حس رقابتی را در بر ندارد و محدود به سلامتی‌اند، اما برخی ورزش‌ها حسی از تسلط بر بدن به فرد می‌دهد که از رسیدن و داشتن چنین شرایطی احساس رضایت دارد.

کوهنوردی یا پیاده‌روی را می‌توان از بهترین ورزش‌هایی که محدود به سلامتی‌اند مثال زد، اما قاعدتا مانند ورزش‌های توپی که هیجان بالاتری دارند، حس رقابت ایجاد نمی‌کنند. در عوض سقوط آزاد یا موتورسواری علاوه بر حس رقابت و هیجان زیاد، حسی از تسلط بر بدن خود به وجود می‌آورند که ورزشکاران مرد و زن زیادی را به سوی این ورزش‌ها دعوت می‌کند؛ دعوتی که بدون کار و تلاش زیاد و تحمل درد و رنج تمرینات بسیار، نمی‌توان به عالی‌ترین سطح آن رسید.

در کنار مردان، دختران زیادی به سوی میدان ورزش‌های هیجان‌انگیز و گاهی دلهره‌آور می‌روند تا سطح تسلط بر بدن خود را به نمایش بگذارند. این تسلط هزینه زیاد روانی ـ جسمی و مالی برای آنها داشته است. پس با دیدن یک دختر پرنده، فیلتان یاد هندوستان نکند چون برای اجرای حرکات آنها باید رنج زیادی را تحمل کرد. در این گزارش چهار رشته ورزشی هیجانی، اما پرخطر که این روزها در میان دختران متداول است را به شما معرفی می‌کنیم.

آفتاب بالانس در پاساژ

این روزها کمتر جای عمومی را می‌توان پیدا کرد که امکانات پرش از ارتفاع در آنجا وجود نداشته باشد. دیوارهای رنگ‌آمیزی شده یا پشت‌بام‌ها که جولانگاه پارکورکاران است، همین‌طور پرش از ارتفاعی بلند که در میان شرکت‌کنندگان، پرواز تماشایی دختران جای خود دارد. چند وقت پیش در کنار ورزش‌هایی مانند شیرجه در خیابان، در یکی از پاساژهای تهران خریداران و آنهایی که به قدم زدن داخل مراکز تجاری عادت دارند، در طبقات مختلف پاساژ به یکباره متوجه پرش دختران از ارتفاع 40 متری پاساژ شدند. نوع پرش و حرکات آکروباتیک با آفتاب بالانس و مهتاب‌بالانس آنها برای حاضران جالب بود و دقایقی از خرید و خیره شدن به ویترین مغازه‌ها دست کشیدند و به پرش دختران خیره شدند. محل فرود جای نگرانی نداشت چون تشکی به قطر دو یا سه متر کف پاساژ پهن شده بود.

هیجان روی تسمه

در ورزش‌های بومی محلی طناب بازی یا به قول گیلانی‌ها که این بازی آنجا خیلی مرسوم است؛ لافند بازی داریم. طناب‌باز با داشتن چوب بلندی که تعادلش را با آن روی طناب حفظ می‌کند از یک سر طناب شروع به قدم زدن می‌کند تا به سر دیگر طناب برسد. این بازی به شکل تغییریافته‌ای با قدم گذاشتن روی تسمه لرزان آن هم در ارتفاع 50 متری انجام می‌شود و در میان دختران جای دارد. موزیک و هیجان در این بازی نقش زیادی دارد و بیننده را برای دقایقی مجذوب خود می‌کند. این ورزش در کنار هیجان بسیار خطرناک بوده و به «های لاینر» معروف است.

های لاین یکی از ورزش‌های زیرشاخه ژیمناستیک است که فرد با قرار گرفتن روی یک طناب، تعادل خود را آزمایش می‌کند. ترس، اضطراب، تمرکز، آرامش، دلهره، هیجان و افتخار همه آن چیزهایی است که با دیدن دختری بر روی این تسمه‌ها از نظر می‌گذرد. تسمه کشیده شده بین دو نقطه تقریبا شل و پر از حرکت و تنش است و شخص بدون استفاده از چوب و با کمک حرکات دست و بدن، تعادل خود را حفظ می‌کند. پس این ورزش با لافند‌بازی در سرزمین‌های شمالی خیلی فرق دارد. یکی از ویژگی‌هایی که دختران برای ورود به این ورزش باید داشته باشند این است که در شیطنت‌های کودکی خود حتما روزهایی که از دیوار راست بالا می‌رفتند را به خاطر بیاورند. های‌لاین‌‌ها را می‌توان در پارک‌ها و جنگل‌های مجهز به امکانات این ورزش پیدا کرد.

عشق به آسمان

دختران پرنده، آسمان را جور دیگری می‌بینند. آسمان آبی شاید از منظر ما جای پرواز پرندگان باشد و اگر ما را آنجا رها کنی ممکن است همان لحظه سکته را بزنیم! اما آسمان برای خیلی از دختران پرنده جایی برای زندگی است.

از چند سال گذشته تا امروز یکی از راه‌های پرواز دختران به سمت آسمان، پاراگلایدر است. دنیایی از خطر که وقتی با دختران این ورزش صحبت می‌کنی می‌فهمی خطر در این ورزش تا چه اندازه جدی است. داشتن روحیه جسورانه و هیجان‌طلب فقط ابعادی از این ورزش است و شما باید تکنیک‌های پاراگلایدر را در میان هیجانات خود جای بدهید. برای شناخت پاراگلایدر هر چقدر تمرینات و آموزش‌های شما حرفه‌ای‌تر باشد، درک شما از خطرات این ورزش بیشتر می‌شود.

سقوط آزاد

اگر کسی بخواهد سراغ ورزش یا تفریحات هوایی برود باید عاشق این ورزش‌ها باشد. هیجان‌طلبی، خاص بودن، میل به تفاوت یا به عبارتی باکلاس بودن برای این‌که این ورزش‌ها را دنبال کنیم دلایل قانع‌کننده‌ای نیستند. هر فردی که سلامت روانی و آمادگی جسمانی خوبی داشته باشد بدون محدودیت سنی خاصی می‌تواند وارد این ورزش‌ها شود. منتهی به شرط طی دوره‌های آموزشی و با تمرین زیاد. دخترانی که این مراحل را طی یک سال تحمل رنج فراوان پشت‌سر گذاشتند، هم اینک از ارتفاع 4000 متری سقوط آزاد دارند. سقوط آزاد در ایران رشته‌ای نظامی به شمار می‌آید، اما در سطح جهان علاقه‌مندان بسیاری دارد. اخیرا دختری با 250 بار پرش با لباس بالدار، رکورددار سقوط آزاد در ایران لقب گرفت و بتازگی پنج دختر دیگر نیز تجربه نخستین سقوط آزاد خود را از داخل هواپیما پشت سر گذاشتند. سقوط آزاد از ارتفاع 4000 متر با لباس عادی 40 تا 60 ثانیه زمان می‌برد، اما با لباس بالدار مخصوص این ورزش، حرکت انسان در آسمان به صورت افقی درمی‌آید و این زمان به 3 تا 4 دقیقه می‌رسد.

محمد رضاپور - روزنامه نگار