ایالات متحده، آبستن جنگ داخلی

زمانی که ترامپ از خشونت و کشت و کشتار صحبت می‌کند و بیشترین حمایت را از سیاست‌های جنگ‌طلبانه و تولید اسلحه دارد یا حمایت‌ از بنگاه‌های تولید اسلحه، از طرف رئیس‌جمهور حزب جمهوریخواه صورت می‌گیرد این رفتار شکل‌دهنده قواعد عمومی در جامعه آمریکاست و حتی صنعت و فرهنگ هم درگیر چنین شرایطی است و الان هالیوود آمریکا عملا هر گونه اقدام خشونت‌آمیز و تروریستی در دنیا را نه‌تنها سامانه تربیتی به آن می‌دهد بلکه در خود آمریکا هم نقش عمده‌ای دارد. از سال 2001 میلادی که بوش پسر به نام ایجاد امنیت به کشورها لشکرکشی کرد غیر از نفرت در دنیا چیزی پراکنده نشد و هم اکنون این موج نفرت به داخل آمریکا برگشت کرده و عملا فرهنگ و قاعده عمومی جنگ، نفرت و خشونت را آمریکایی‌ها خودشان در دنیا شکل داده‌اند واین واقعیتی است که در سال‌های آینده در کشورهای غربی بویژه آمریکا گسترش پیدا خواهد کرد و اتفاق لاس‌وگاس در مقابل آن خیلی کوچک خواهد بود. زیرساخت‌های تجهیزات وسلاح‌های گرم در آمریکا پراکنده شده و براحتی قابلیت جمع شدن ندارد و حتی عامل جنایت اخیر لاس‌وگلاس در آمریکا در منزلش وسایل ساخت بمب نیز کشف شد و امکان دارد با چنین مصادیقی در آینده، جنایتکارانی بتوانند جنایت‌های بزرگ‌تری را شکل دهند. زمانی که آقای ترامپ در راستای خط‌دهی نومحافظه‌کاران بویژه بنگاه‌های اسلحه‌سازی قدم برمی‌دارد تا در دنیا «سیاه را سفید» و «سفید را سیاه» جلوه دهد تا قراردادهای چندصد میلیارد دلاری فروش اسلحه را شکل بدهد به طور طبیعی جامعه آمریکا در درجه اول گرفتار این موضوع شده است. موضوع ترامپیسم و پیش از آن نومحافظه‌کاران، که از نیمه دوم قرن 90 میلادی در آمریکا شکل گرفتند عملا جریان نژادگرایی را در آمریکا به وجود آوردند که این جریان شرایطی را شکل داد که منجر به تقویت گروه‌های راست افراطی وافکار آنان در آمریکا شد. راست افراطی فقط موضوع نژادی را در دستور کار ندارد بلکه با خودش موج افسردگی را ایجاد می‌کند و عملا از فضای اجتماعی و حتی شادی عمومی در جامعه نفرت دارد و اقدامی که اخیرا در لاس‌وگاس شکل گرفت در همین رابطه قابل ارزیابی است.

از دهه 60 میلادی چیزی که افشا شد با نظریات کسانی مثل چارلز رایت میلز، جامعه‌شناس آمریکایی در کتاب نخبگان قدرت یا الیت قدرت مشخص و تاکید شد که همواره مثلث قدرت حاکم بر آمریکاست. این مثلث یک ضلعش سیاستمداران حرفه‌ای، یک ضلع تجار بزرگ و ضلع دیگرش صاحبان بنگاه‌های بزرگ تولید و صادرات اسلحه است. اسلحه در دنیای امروز عملا به بخشی از تجارت در آمریکایی تبدیل شده که این تجارت محور اصلی سیاست‌های آمریکاست. تجارت اسلحه در دنیای امروز دومین تجارت بعد از تجارت نفت و انرژی است و از آنجایی که آمریکا پرسودترین بنگاه‌های تولید اسلحه را دارد، قوانین را به شکلی سامان دادند که بتوانند تولیدات خود را در حوزه‌های خرد و کلان یا تجهیزات کوچک، متوسط و بزرگ دنیا پراکنده کنند. در داخل آمریکا شرایط لغو استفاده از سلاح فراهم نیست چراکه منع شدن از این وضعیت داخل آمریکا به معنای از دست دادن بخش عمده بازارهایی است که نیاز به آن وجود دارد، البته دنیا بشدت در مقابل بحران‌سازی ترامپ و دولتمردان آمریکایی ایستاده و براحتی زیر بار بحران‌هایی نمی‌رود که آمریکایی‌ها به خاطر منافع بنگاه‌های عظیم تجارت اسلحه راه می‌اندازند که البته موضوع برجام هم در همین قالب قابل ارزیابی است. به همین خاطر اگر قانون لغو استفاده از سلاح، اجرایی شود بنگاه‌های تسلیحاتی حتما بازارهای عظیمی را که در داخل آمریکا دارند از دست می‌دهند چون حتی به اسم فروش داخلی بخشی از اسلحه تولیدی را می‌توانند قاچاق کنند. یکی از اشتباهات این است که برخی فکر می‌کنند بازار اسلحه در داخل آمریکا قابل اشباع شدن است، اما موضوع این است که این بنگاه‌ها در قاچاق اسلحه نقش دارند و به اسم مصرف داخلی اسلحه‌های مختلفی را به خارج می‌فروشند و اگر این بازار دچار کسادی ‌شود نظام سرمایه‌داری که پای سود برایش در میان است نمی‌تواند ادامه حیات دهد، لذا امکان تعدیل و تغییر بنیادین قوانین سلاح وجود ندارد ‌و سود اسلحه یکی از حوزه‌های عظیم تولید ثروت در آمریکاست که حتی اوباما نتوانست با آن مقابله کند.

خطوط گسل خشونت در آمریکا زنده و احیا شده و شک نکنید که در حوزه‌های مختلف این موضوع خود را نشان می‌دهد بویژه این‌که روز به روز سیاستمدارانی در آمریکا روی کار می‌آیند و حضور پیدا می‌کنند که اخلاق و رفتارشان توام با خشونت و جنگ‌طلبی و ایجاد بحران است.

دکتر حشمت‌الله فلاحت‌پیشه - استاد دانشگاه و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس