حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
سینما اگر باشد
احمد طالبینژاد نام قدیمی و دیرآشنای مطبوعات سینمایی ایران است. این نویسنده و منتقد باسابقه زمانی از پرکارترین نویسندگان سینمایی بود، که البته چند سالی است فعالیتهای مطبوعاتی را کم کرده است. اما ارتباط او با دنیای سینما همچنان از طریق نگارش کتاب پابرجاست. هر چند گاهی هم مطلبی در مجله یا روزنامهای مینویسد. پیشخوان کتابفروشیها این روزها میزبان چاپ دوم کتاب خواندنی او با نام «سینما اگر باشد» است. این کتاب که تاریخ تحلیلی سینمای پس از انقلاب است، توسط انتشارات روزنه و در 272 صفحه و با قیمت 23هزار و 500 تومان منتشر شده است.
کتاب از چهار بخش تشکیل شده است. نویسنده در این بخشها تلاش میکند سینمای ایران را از تمام جنبههای آن مورد بحث و بررسی قرار دهد. به همین دلیل، هم به اجزای مختلف فیلمسازی ـ از کارگردان سالاری و سیاستگذاریهای فرهنگی گرفته تا جشنوارهها و زنان فیلمساز و شکوفایی تولید ـ پرداخته میشود و هم، بررسی کیفی فیلمهای پس از انقلاب و بهکارگیری گویشهای محلی و صدابرداری سرصحنه و .... مورد توجه قرار میگیرد. چاپ اول کتاب در سال 1377 توسط انتشارات بنیاد سینمایی فارابی صورت گرفت. در این کتاب بر فیلمها و فیلمسازانی که حضوری پررنگ، جدی و موثرتر داشتهاند، تاکید بیشتری شده است. به همین دلیل، نویسنده خود را موظف به ثبت و ضبط همه نامها و نشانها نکرده است. احمد طالبینژاد که همیشه به سینمای ایران نگاهی ملایم و مهربان و در عین حال انتقادی داشته (و سعی نکرده نگاهی برج عاجنشین به آن و محصولاتش داشته باشد) در مقدمه کتاب میگوید: «میتوانم ادعا کنم این کتاب، تا به امروز تنها کتاب درباره تاریخ سینمای پس از انقلاب محسوب میشود که با نگرشی تحلیلی نوشته شده است.» خوانندگان کتاب پس از مطالعه آن، میتوانند نظر دهند که این ادعا درست هست یا نه.
کیکاووس زیاری
جام جم
گفت و گو
