فلسفه موناکو

البته این اولین باری نیست که ورزشگاه لویی دوم شاهد خروج گسترده بازیکنان خود است؛ در تابستان سال 2015 نیز خروج پنج بازیکن مطرح از این باشگاه درآمدی نزدیک به 160 میلیون یورو برای آنها به همراه داشت. شواهد و قرائن موجود نشان می‌دهد به احتمال زیاد این روند باز هم در سال‌های آتی ادامه داشته باشد.

این جریان را در واقع می‌توان برنامه تجاری مدنظر مدیران موناکو دانست؛ برنامه‌ای که با پایبندی به آن سال گذشته توانستند برای اولین بار طی 17 سال گذشته فاتح لوشامپیونه فرانسه شوند. با این حال این فلسفه سودآور در مورد خرید و فروش بازیکنان روی سه محور استوار شده است. مرحله نخست این فلسفه، پیدا کردن بازیکنان مستعد جوان و بعضا نوجوان است. در حقیقت موناکو همانند بسیاری از باشگاه‌ها در اروپا و آمریکای جنوبی، سعی می‌کند بازیکنان مستعد حاضر در تیم‌های زیر 12 سال را به خدمت بگیرد. آنتونیو مارسیال و امباپه مثال‌های مشخص در این زمینه هستند. آخرین بازیکن مستعد در این زمینه هانیبال مبری 14 ساله است که فصل گذشته با موناکو قرارداد امضا کرد؛ این در حالی بود که باشگاه‌هایی همچون PSG، آرسنال و منچستر به دنبال او بودند. تابستان امسال هم یوری تیلمانس (20 ساله) و کیتا بالده (22 ساله) با همین فلسفه از طرف مدیران موناکو جذب شده‌اند.

مرحله دوم فرصت دادن به این بازیکنان برای نشان دادن توانایی‌هایشان است. لئوناردو یاردیم ازجمله مربیانی است که توانایی فوق‌العاده‌ای در ارتقای سطح بازی این دست از بازیکنان دارد و از سوی دیگر لیگ یک فرانسه نیز بستر بسیار مناسبی برای چنین پیشرفتی به حساب می‌آید. اگرچه در مقایسه با لالیگا و لیگ برتر انگلیس در سطح پایین‌تری قرار دارد، اما سطح رقابتی آن موجب می‌شود بازیکنان جوان‌تر فرصت بیشتری برای پیشرفت داشته باشند. از لحاظ فنی، لوشامپیونه همچون یک کلاس درس است و برای این بازیکنان جوان، رسیدن به لیگ قهرمانان اروپا می‌تواند بر تجربه آنها بیفزاید. همچنین یکی از نکات منحصربه‌فرد در موناکو این است که فشار کمی از سوی هواداران و رسانه‌ها به بازیکنان وارد می‌شود.

مرحله سوم آغاز جنگ مزایده‌ای و بهره‌برداری از این ستاره‌هاست. تجربه سال‌های گذشته، موفقیت موناکو در این مرحله را بخوبی نشان داده است. تابستان امسال که بیشتر باشگاه‌های لیگ برتر انگلیس به دنبال یک دفاع چپ بودند، مندی به گران‌ترین مدافع تاریخ لیگ جزیره تبدیل شد. من سیتی و من یونایتد مشتریان اصلی برناردو سیلوا بودند و در نهایت سیتیزن‌ها در این نبرد پیروز شدند. توماس لمار نیز چهار سال پیش و در آخرین روز نقل و انتقالات با قیمت چهار میلیون یورو خریداری شد و حالا باشگاه‌هایی همچون آرسنال و لیورپول با پرداخت صد میلیون یورو آماده خرید او هستند.

با تکیه بر همین سیاست است که مدیران موناکو به خوبی می‌دانند با داشتن مربی‌ای همچون یاردیم، در دو یا سه سال آینده به خوبی می‌توانند از ترکیب کنونی این تیم میلیون‌ها یورو به دست آورند. آنها با همین فلسفه فضایی ایجاد کرده‌اند که الماس‌های نایاب به خوبی تراش‌خورده و به قیمتی گزاف به فروش می‌رسند.

حسین خلیلی

ورزش