تردیدهای جادوگر

روحیات خاص او دیگر بر کسی پوشیده نیست. احساساتی و سختگیر، دیرجوش، زودرنج و تقریبا عاصی و ناراضی از همه چیز، اما با معرفت و قدرشناس. با دروغ و دغل بازی و ریا کنار نمی‌آید. چیزی که متاسفانه در فوتبال ما از هر مورد دیگری بیشتر است. او هنوز مردد است فصل را با نفت شروع کند یا کنار بکشد. اولتیماتوم‌های گاه و بیگاهش این فرضیه را تایید می‌کند. او هنوز آن‌قدر از ماندنش مطمئن نیست که بخواهد جدی وارد کارزار شود. مباحث مالی، بدهی‌های سنگین به بازیکنان فصول پیشین و سازمان لیگ، عدم صدور پروانه باشگاه برای مالکان جدید، ناتوانی در جذب بازیکنان شاخص و نارضایتی بازیکنان طلبکار نفت هم مزید بر علت شده تا جادوگر برای ماندن اسیر تردید شود.

در این که آیا زمان خوبی برای ورود یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران به عرصه مربیگری آن هم بدون کوچک‌ترین تجربه‌ای انتخاب شده است یا نه، کارشناسان فن باید نظر دهند؛ اما باید بپذیریم فوتبال ما به چنین هیجاناتی نیاز دارد. البته اگر فوتبال ما اسیر بی‌پولی و بدهکاری و هزار معضل دیگر نباشد. کریمی یک سرمایه است. کسی که به شرط هدایت و مشاوره صحیح می‌تواند تصمیم‌هایی بسیار درست در این راه بگیرد، اما نفت بی‌پول و مدیرانی که تضمینی به وعده‌های آنها نیست، آیا می‌توانند سکوی پرتاب او شوند؟ کریمی اهل سیاست و مدارا نیست و رودررویی احتمالی او با مدیران نفت، قطعا دوستانه نخواهد بود. اگر این گونه شود، شاید باید راهی پیمود که بیشتر کارشناسان فوتبال به کریمی توصیه‌اش کردند: طی کردن مراحل مختلف و کسب پختگی لازم برای جلب اعتماد جامعه فوتبال به او به عنوان مربی. بی‌تردید، موفقیت کریمی در عرصه مربیگری، آرزوی اهالی فوتبال است؛ اما این مسیر باید به درستی طی شود.

سیدمهدی فاطمی

جام‌جم