حمله عراق به کویت
خوی جنگ طلبی رژیم صدام باعث شد پس از سالها جنگ ناجوانمردانه با جمهوری اسلامی ایران ، در بهانه ای جدید و با چراغ سبز امریکا دولت عراق به کشور کویت حمله کند.
صدام که در پی حفظ وضعیت اختناق پس از جنگ تحمیلی علیه ایران به دنبال راه حلی برای کسب منابع نفتی کویت برای بقای خود بود بزرگترین اشتباه سیاسی اش پس از حمله به ایران را مرتکب شد. عراق در سحرگاه یازدهم مرداد ماه 1369 ش برابر با دوم اوت 1990 م ، در یک یورش وسیع و ظرف چند ساعت ، کشور کویت را به اشغال خود در آورد و پس از چندی اعلام کرد که مهمترین رخدادهای تعیین کننده و تاثیرگذار در منطقه خاورمیانه در چند دهه اخیر بسته شد. پس از مدتی با استمداد کویت از دولتها و مجامع جهانی ، گروه متحد غرب به رهبری امریکا که بهانه لازم برای حضور مستقیم در منطقه و کنترل منابع انرژی را به دست آورده بودند، عملیات وسیعی را در 26 دیماه 1369 علیه رژیم عراق انجام داده و پس از خارج ساختن کویت از دست عراق ، این کشور را آماج حملات خود قرار داده و خسارات فراوانی بویژه به مردم محروم عراق وارد آوردند. از آن پس تحریم های همه جانبه از طرف مجامع جهانی و قدرتهای بزرگ علیه عراق آغاز شد و بر عقب ماندگی و فقر این کشور افزود. این تحریم ها تا سقوط رژیم صدام در سال 1382 ادامه یافت . در بعد منطقه ای باید افزود که از آن پس معادلات امنیتی و ثبات منطقه به دلیل حضور بیگانگان و دخالت آنها دچار چالشهای جدی شد و امریکا توانست به کمک ترس برخی از کشورهای منطقه حضور نظامی اش را به وسیله قراردادهای پرهزینه و فروش تجهیزات نظامی مستحکم نماید.
گفت و گو
