بازی در تنهایی
از مضرات این بازیها میتوان ایجاد دوری میان افراد خانوادهها را نام برد. گاهی یک کودک یا حتی یک بزرگسال آنقدر غرق در بازی میشود که یادش میرود به احتیاجات خود مثل غذا خوردن بپردازد و اعضای خانواده ناهار یا شام فرد مورد نظر را به اتاقش میبرند و او در تنهایی یا در حال بازی، غذا میخورد.
یکی از فیلترهای کنترلکننده رفتار کودکان و یا نوجوانان، خانوادهها هستند. خانوادهها باید بدانند که فرزندشان چه بازیای انجام میدهد. کنترل، فقط دیدن فرزند در حال بازی نیست و خانواده باید اطلاع کامل از نوع بازی داشته باشد و بداند که آن بازی رایانهای مخصوص سن فرزندش است یا نه.
اگر بازی مخصوص سن فرزند نبود نباید با او جر و بحث و فرزند را از بازی محروم کرد بلکه باید با فرزند صحبت کرد و بازی مناسب فرزند را در اختیار او گذاشت و همچنین برای بازی فرزندان زمان مشخصی را تعیین کرد.
مدبر عزیزی، کارشناس ارشد رسانه و فضای مجازی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)
«رسوایی خیخون»، ننگ ابدی آلمان و اتریش شد
گفت و گو
