در لیگ جهانی می‌جنگیم

رضا قرا با این که می‌داند در نبود شهرام سوپراستار، فرصت برای فیکس شدن زیاد است اما معتقد است: همه می‌گویند در نبود شهرام،‌ شانس من برای بازی در تیم ملی زیادتر شده است، اما خوب می‌دانند هر کس خوب تمرین کند، فیکس می‌شود. من هم خوب تمرین می‌کنم و بقیه‌اش باخدا.

رویای او برای بازی در تیم ملی والیبال به ترکیب 12 نفره ختم نمی‌شود: شما می‌گویید ترکیب 12 نفره، اما من از حالا می‌خواهم جزو شش نفر اصلی تیم باشم؛ ‌اتفاقی که جز با تلاش به دست نمی‌آید. آن هم حالا که بعد از چند سال به خاطر مشکلاتی دور ماندم و ضربه‌اش را خوردم. امیدوارم از حالا شرایط فرق کند.

با این که کولاکوویچ، سرمربی تیم ملی خط قرمزها را از روز اول برای والیبالی‌ها مشخص کرده، اما قرا آن را وحشتناک نمی‌داند: قوانین سخت سرمربی ترس‌آور نیست. هر مربی برای کار، قانون خودش را دارد و کولاکوویچ هم تاکید زیادی روی نظم دارد تا با کار تیمی به هدفش برسد. او حساسیت زیادی روی حرف نزدن در تمرین و آمد و رفت سر وقت به تمرین دارد. سرمربی با همه سختگیری‌هایش می‌خواهد به ما یاد بدهد، هرکسی مسئولیت کارش را قبول کند. شک نکنید، این کارها در موفقیت تیم تاثیر زیادی دارد.

پشت خط‌زن آملی، یک بار بازی در لیگ جهانی را در دوره سرمربیگری کواچ تجربه کرده است: اگر بگویم تجربه‌ام در لیگ جهانی کم است، دروغ است. من با کواچ برای لیگ جهانی به لهستان رفتم، زمانی که زنده‌یاد حسین معدنی دستیارش بود. البته در لیگ جهانی تمام و کمال که نه، نصفه و نیمه بازی کرده‌ام.

او خوب می‌داند، گروه امسال تیم ملی والیبال در لیگ جهانی خیلی سخت است: امسال لیگ جهانی را با بازی‌های سخت شروع می‌کنیم،‌ اما امیدوارم با تمریناتی که سرمربی تیم ملی می‌دهد، با شروع لیگ جهانی کم و کاستی نداشته باشیم. والیبال قابل پیش‌بینی نیست، اما ما می‌رویم که بجنگیم. مطمئنا بازی خوب، نتیجه در پی دارد.