مشاهیر ایرانی
ابوعلی جوزجانی: حسن بن علی عارف و صوفی خراسانی در قرن سه قمری و اوایل قرن چهار است. از روش سیر و سلوک و استادان او اطلاعی نداریم. از ابوعلی آثاری درباره موضوعات عرفانی چون خوف، رجاء، محبت، صبر و رضا باقی مانده است. آثاری هم در ریاضیات، معاملات و آفات و سیر و سلوک داشته است.
شجاعی دماوندی: ملقب به سیف‌الحکما، پزشک و شاعر ایرانی در قرن 10 ق است. از مردم دماوند بود و در زمان جلال‌الدین اکبر گورکانی به هند رفت و در دوران حکومت بیرام‌خان مشهور شد و بیرام‌خان به وی لقب سیف‌الحکما داد. زیرا بر سر هر مریض که می‌رفت آن بیمار می‌مرد. پس از مدتی به ایران بازگشت.
گفت و گو
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بی‌بدیل برای نقش‌آفرینی بانوان در عرصه تمدن‌سازی هستند
حضرت زهرا (س)؛ محور یک روایت تمدنی
رئیس مرکز آمار ایران در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم» تشریح کرد
سرشماری بدون مراجعه عمومی
