بازنده اصلی کیست؛
بالاخره امتحانات دانش آموزان تمام شد و فصل گرم تابستان از راه رسید. این تابستان اما کمی متفاوت تر است ؛ چرا که به دلیل همزمانی آن با مسابقه های جام جهانی 2006 ، بچه ها و خانواده های شان حسابی جوگیر شده اند
به گفته شهبازی ، دبیر هیات فوتبال استان تهران تمام مدارس فوتبالی که در حال حاضر مشغول فعالیت هستند، مدعی اند که ما مجوز فعالیت داریم ، در حالی که تا امروز تنها 38 مدرسه فوتبال توانسته اند مجوز فعالیت دریافت کنند و بقیه مدارس به شکل غیرقانونی مشغول کار هستند.
وی درخصوص برخورد با مدارس فاقد مجوز می گوید: تنها کاری که در این زمینه از دست ما برمی آید این است که چنین مدارسی را در مسابقه هایمان شرکت نمی دهیم.
او در بحث کنترل مدارس فوتبال می گوید ما اینقدر نیرو نداریم که به تمام مدارس سرکشی کنیم. همه بضاعت هیات فوتبال 2 بازرس است که در فصل تابستان ، هر یک از 38 مدرسه فوتبال دارای مجوز را یک بار مورد بازرسی قرار می دهند و درباره مدارس فاقد مجوز هم تا وقتی شکایتی از آنها صورت نگیرد ما اقدامی انجام نمی دهیم ، ولی در صورت شکایت اولیائ ، بازرس های خود را به این گونه اماکن خواهیم فرستاد.
حمید دانیالی ، مسوول برگزاری مسابقه های نونهالان و نوجوانان که از بازرسان هیات فوتبال استان تهران هم به شمار می آید، تعداد مدارس فوتبال فاقد مجوز را غیرقابل شمارش می داند و تاکید می کند: ما در شهرستان ها چنین مشکلاتی نداریم و تنها تهران است که هر روز چند مدرسه فوتبال مانند قارچ از هر گوشه آن سر از زمین بیرون می آورند.
وی ناآشنایی مربیان بادانش روز فوتبال و استاندارد نبودن زمین های چمن را از مشکلات عمده بیشتر مدارس فوتبال می داند و می گوید: از سال گذشته مجوز تاسیس این گونه مدارس تنها به مجموعه های ورزشی داده می شود و این قانون مشکل تعویض مداوم زمین های چمن یک مدرسه فوتبال را از میان می برد.
دانیالی با یادآوری این نکته که نظارت بر چنین اماکنی از وظایف اداره تربیت بدنی است ، می افزاید: ما امکانات کافی برای این نظارت در اختیار نداریم و تا وضع به همین منوال پیش می رود، معضلات موجود حل نخواهد شد.
کمبود امکانات ، دردی که درمان ندارد
قاسم رسته ، رئیس نظارت و بازرسی تربیت بدنی استان تهران در خصوص چگونگی برخورد با مدارس فوتبال فاقد مجوز می گوید: در راستای بحث قانونمند کردن فعالیت این گونه اماکن ، در صورت شناسایی چنین مدارسی اگر شرایط آنها از نظر ما مناسب باشد، متولیان آنها را برای اخذ مجوز راهنمایی می کنیم . در غیر این صورت از نیروی انتظامی می خواهیم نسبت به تعطیلی این مدارس فوتبال اقدام کنند.
وی با تاکید بر محدودیت نیروها و امکانات این اداره می افزاید: دامنه فعالیت های ورزشی در تهران گسترده و غیرقابل کنترل است و اگر مردم ما را یاری ندهند، از کنترل چنین مراکزی عاجزیم بخصوص در فصل تابستان که فعالیت های ورزشی به اوج خود می رسد. رسته در خصوص تخلفاتی که در مدارس دارای مجوز براحتی صورت می گیرد و نیز نظارت نکردن بر آنها می گوید: ما نمی توانیم تمام نیروهایمان را از صبح تا شب در یک ورزشگاه بسیج کنیم تا ببینیم خلافی صورت می گیرد یا خیر، ولی درصدد هستیم این مساله را با جدیت پیگیری کنیم.
او در پایان شماره تلفن 77534221-5 را آماده رسیدگی به شکایات مردمی اعلام می کند و از مردم می خواهد با مشارکت خود، این اداره را در انجام هر چه بهتر وظایفش یاری دهند.
وقتی نام های بزرگ شما را به بیراهه می برند
امروز کمتر مدرسه فوتبالی را می توان یافت که از نام بازیکنان صاحب نام فوتبال برای جذب هرچه بیشتر علاقه مندان استفاده نکرده باشد و متاسفانه پشت این نامها یک فریب بزرگ نهفته است. حشمت الله اکبری ، مربی تیم نونهالان و نوجوانان آریا می گوید: متولیان این مدارس فوتبال پس از گفتگو و تفاهم با فوتبالیست های بنام ، ضمن استفاده از شهرت آنها و پرداخت درصدی معین به این افراد، در عمل خانواده ها و فرزندان آنها را فریب می دهند، در حالی که هیچکس از بچه ها تا آخرین جلسه کلاسشان حتی برای یک ثانیه هم فوتبالیست موردنظر را نمی بینند و جای تاسف دارد که بسیاری از خانواده ها به اعتبار نام (این آقایان) می آیند و فرزندانشان را در این کلاسها ثبت نام می کنند و در پایان دوره متوجه می شوند که چه کلاه گشادی بر سرشان رفته است.
مقایسه نکنید، تاسف آور است!
بچه های ما استعدادهای زیادی دارند که برای هدر نرفتن آنها باید از کودکی به شکل اصولی و صحیح روی آن کار کرد.
عبدالعلی چنگیز، از بازیکنان و مربیان بنام فوتبال کشورماست که اعتقاد دارد وضعیت مدارس فوتبال در کشورهای دیگر به هیچ وجه با ایران قابل مقایسه نیست.
به گفته وی ، بسیاری از خانواده ها به دلیل بی اطلاعی هنوز نمی دانند که فرزندشان برای سلامت ، تقویت قوای جسمانی ، عدم آسیب پذیری و دور ماندن از تنش و استرس ، باید چه تغذیه ای داشته باشد، چگونه استراحت کند و آنها چطور باید عادات صحیح را در وجود او نهادینه کنند.
چنگیز عقیده دارد که حضور یک روان شناس و یک مربی تغذیه در کنار بچه هایی که ورزش می کنند، لازم و ضروری است و بلافاصله می افزاید: متاسفانه در کشور ما این مسائل هیچ اهمیتی ندارد، در حالی که در هر جای دنیا که فوتبال آن حرفی برای گفتن دارد صددرصد روی این مسائل کار می شود.
او می گوید: نتایج ضعیف کسب شده از سوی تیم ملی ایران به همه ما ثابت کرد که زیرساختار ما ضعیف است و همین مساله لزوم توجه به کار علمی روی کودکان و به کارگیری تمام امکانات موجود برای پیشرفت بهتر آنها را به اثبات می رساند.
مربیان نابلد، خانواده های کم توجه
اگر چه براساس قوانین موجود برای تاسیس یک مدرسه فوتبال ، مربیان استخدامی این مدارس باید مدرک مربیگری از فدراسیون فوتبال داشته باشند، ولی در عمل چنین چیزی به واقعیت نمی پیوندد.
بسیاری از مدارس دارای مجوز و فاقد مجوز برای صرفه جویی در هزینه ها ضمن اجتناب از استخدام مربیان کارت دار، از نوجوانان و جوانان رده های سنی بالاتر همان مدرسه یا باشگاه برای آموزش کودکان استفاده می کنند.
محمدرضا بیاتی که یکی از مربیان فوتبال است ضمن اظهار تاسف از این مساله می گوید: اگر قرار است کسی با کارت مربیگری مجوز راه اندازی یک مدرسه فوتبال را بگیرد، خودش هم باید بیاید و با بچه ها کار کند ؛ ولی بسیاری در عمل با به کارگیری نوجوانان هفده هجده ساله برای آموزش بچه ها، هم در هزینه استخدام مربی کارت دار صرفه جویی می کنند و هم با گماردن این افراد بی تجربه و گاهی بی صلاحیت و بی سواد، وقت باارزش کودکان و خانواده هایشان را بیهوده به هدر می دهند.
او می گوید: کسانی که به عنوان مربی با بچه ها کار می کنند باید اولا کارت مربیگری داشته باشند و ثانیا سنشان بالای 20 سال باشد و خانواده ها با هوشیاری خود نباید بپذیرند که نوجوانان کم سن و سال ، بچه های آنها را تمرین دهند.
بیاتی معتقد است در حالی که بیش از 90 درصد مربیان کارت دار فوتبال ما هنوز روشهای علمی و عملی برخورد صحیح با کودکان را نیاموخته اند و هیچ دوره خاصی را برای کار با کودکان نگذرانده اند ، دیگر از مربیان بدون کارت انتظاری نمی توان داشت و تنها امید ما این است که خانواده ها با دقت و وسواس کافی ببینند که فرزندانشان را به دست چه کسانی می سپارند.
خانم روشن آسان ، معاون اداره اماکن اداره کل تربیت بدنی هم ضمن گله از خانواده ها به دلیل بی توجهی نسبت به ثبت نام فرزندانشان در مدارس بدون مجوز می گوید: در فصل تابستان ؛ طرح استعدادیابی و به دنبال آن ، معرفی بچه های مستعد به پایگاه قهرمانی صورت می گیرد و متاسفانه در این طرح جایی برای بچه هایی که در مدارس فاقد مجوز، آموزش می بینند، در نظر گرفته نشده است.
او می افزاید: خانواده ها باید آگاه باشند که در صورت بروز مشکلات احتمالی ، مدارس فاقد مجوز در هیچ زمینه ای پاسخگوی آنها و فرزندانشان نخواهند بود.
زهره زیدی فرد
|
کسب درآمد بالا، گزینه اول و آخر فکر می کنید چرا هر روز و به شکل تصاعدی بر تعداد مدارس فوتبال فعال در شهر تهران افزوده می شود؛ این پرسشی است که ما از تمامی مربیان و مسوولانی که در این گزارش با آنها گفتگو کردیم ، پرسیدیم. آنها همگی کسب درآمد فوق العاده بالا از طریق راه اندازی کلاسهای آموزش فوتبال را اصلی ترین دلیل تمایل افراد به تاسیس این مراکز عنوان کردند. جالب است بدانید که برخلاف گفته مسوولان هیات فوتبال استان تهران ، نه تنها مدارس فاقد مجوز که بیشتر مدارس فوتبال دارای مجوز هم به شکل مقطعی فعالند آن هم فقط در فصل تابستان که زمان درو کردن اسکناس است. در حالی که استانداردهای موجود از اختصاص یک مربی برای آموزش 20 بازیکن فوتبال حکایت دارد، در همین شهر خودمان یک مربی بیش از 100 بچه را با کمک بلندگوی دستی آموزش فوتبال می دهد. استفاده نکردن از مربیان کارت دار برای صرفه جویی در پرداخت حقوق ، تقسیم یک زمین چمن به هفت هشت قسمت مختلف و آموزش گروههای مختلف بچه ها در مساحت های کوچک و محدود و سوئاستفاده از نامهای مطرح برای فریب خانواده ها و کشانیدن آنها به مدارس فوتبال ، همه و همه موید این نکته اند که وقتی پای پول و منفعت طلبی به میان می آید دیگر وجدان و صداقت و راستی خریداری ندارد. حتی اگر در این آشفته بازار، بازندگان اصلی کودکان معصوم این مرز و بوم باشند. |
گفت و گو
