در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یادداشت
جای خالی اخلاق حرفهای
فرهنگ، مجموعه پیچیدهای است از دانش، اعتقادات، هنر، اصول اخلاقی، قوانین و آدابی که بشر به عنوانی عضوی از جامعه برای زندگی بهتر فرامیگیرد.
زندگی در دنیای حرفهای ورزش، نیازمند فراگیری اصولی اولیه است که قواعد حرفهای ورزش را شامل میشود. بازتعریف این دو واژه برای آن بود که یادآوری کنیم، همه ما حقیقت را میدانیم و نمیدانیم. همه میدانند، حال اخلاق و فرهنگ حرفهای ورزش خراب است و هر چه زمان میگذرد، خرابتر میشود و باز، حرکتی برای اصلاح امور نمیبینیم. در حال حاضر، همه چیز ورزش در برد و باخت خلاصه شده و اتفاقات تلخی که در دربی دیدیم، نشات گرفته از همین تفکر است. اگر تمام کسانی که در عرصه ورزش فعالیت میکنند (از معلم ورزش آموزشگاهها گرفته تا استادان دانشگاهها، مربیان پایه، مدیران باشگاهها و مسئولان ورزش) در کنار مسئولیت فنی خود مسئولیت فرهنگی را نیز در قبال خود و جامعه بپذیرند، خروجی ارزشمندی در ورزش کشور خواهیم داشت. واژه فرهنگی بر سردر باشگاههای ما میدرخشد؛ اما زمانی که عرصه رقابت برای ورزشکاران تنگ میشود، آنچه در میدان نمیبینیم، فرهنگ است. در میادین ورزشی و ازجمله در دربیها، آنچه را درو میکنیم که کاشتهایم. طبیعی است وقتی باد میکاریم، توفان درو کنیم. وقتی تمام فکر مدیران را برد و نتیجه بگیرد، نتیجه جز این نمیشود. آموزشهای اجتماعی از ابتداییترین تا عالیترین سطوح، جایی در باشگاهها ندارد که اگر داشت، بازیکنان با قواعد فرهنگی تنفس در فضای حرفهای آشنا میشدند. احترام به حریف، احترام به قانون و احترام به مردم. این سه اصل باید در ضمیر ورزشکار نهادینه شود؛ اما وظیفه این کار به عهده کیست؟!
اعظم شیرویی
دکترای جامعهشناسی ورزشی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
