حرف دروغ را نباید از بچه شنید

دروغگویی کودکان در سنین دو تا پنج سال شدت پیدا می‌کند. علت دروغگویی فرزندان می‌تواند به خاطر نداشتن اعتماد به نفس، جلب توجه کردن در جمع‌های خانوادگی، الگو گرفتن از رفتارهای والدین و تقلید از آنها، قدرت تخیل بالا در این سنین، دوستان و همبازی‌های خیالی، ترس از والدین و تنبیه شدن از آنها باشد.

والدین باید در قدم اول دلیل این دروغگویی‌‌ها را پیدا کنند و سپس به دنبال راه‌حل‌هایی برای جلوگیری از این رفتار نادرست باشند. والدین به عنوان کسانی که زمان زیادی را با فرزند خود می‌گذرانند، باید خودشان الگوی صداقت و راستگویی برای آنها باشند. گفتار و رفتار والدین درسی ارزنده برای فرزندان و نجات از این مساله ناخوشایند است. اگر کودک شما در موضوعی دروغ گفت، از عصبانی‌شدن و تنبیه کردن او خودداری کنید ولی ناراحتی خود را از رفتار نادرست او نشان دهید و به او درباره این موضوع تذکر بدهید تا دیگر این رفتار را تکرار نکند. از همان سنین کودکی فرزندتان را با پیامدهای دروغگویی‌اش آشنا کنید تا یاد بگیرد مسئولیت کار‌هایش را بر عهده بگیرد و این‌ که اگر رفتار دروغگویی خود را تکرار کند دوستان خود را از دست می‌دهد و در بزرگسالی فردی تنها خواهد شد. راستگویی فرزندتان را هر بار با دادن هدیه‌ای کوچک یا به صورت کلامی تشویق کنید تا تلاش برای راستگویی در او تقویت شود. محبت و پذیرش بی‌قید و شرط شخصیت فرزندتان به همراه بردباری و صبر در برابر خطاهای وی می‌تواند کمک زیادی به راستگویی او کند. البته والدین هیچ گاه نباید در برابر اشتباهات فرزندشان بدون تلاش برای اصلاح کردن او صبر کنند، بلکه می‌توانند در زمان‌های مناسب با او به گفت‌وگو بنشینند تا خطاهایش را تکرار نکند. در پایان فراموش نکنید که هر کودکی ممکن است دروغگویی را تجربه کند و شما والدین قبل از هر اقدامی برای تنبیه وی باید بررسی کنید که رفتار شما به عنوان والدین فرزندتان را به شما نزدیک‌تر می‌کند یا دورتر.

عطیه رضایی‌ - روان‌شناس