ترور نخبگان را اغلب با حذف فیزیکی فرماندهان، دانشمندان و مدیران برجسته برابر میدانند. این شکل از ترور، آشکار، خشن و قابلردیابی است، اما در عصر جنگهای شناختی، تهدید از این مرز فراتر میرود. آنچه در این میدان جدید اهمیت مییابد، نه هدفگذاری مستقیم افراد، بلکه نشانهرفتن فرآیندهایی است که علم را تولید، نیروی انسانی را تربیت و تصمیمهای کلان را شکل میدهند. در این وضعیت، نخبه همچنان حضور دارد، فعال است، مدرک میگیرد، مقاله منتشر میکند، اما ریلهایی که او را پیش میبرند، بهتدریج از مسیر اصلی خود منحرف شده و به مقصدی میرسند که نه برای جامعه سودمند است و نه برای خودش.
کد خبر: ۱۵۶۷۵۹۳ تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۶/۳۰