اوتیسم یک کابوس است، کابوسی برای تمام ماه‌ها و سال‌ها. خانوار‌هایی که فرد مبتلا به اوتیسم در آن زندگی می‌کنند بی سر و صدا از کنار سختی‌ها و مرارت‌ها عبور می‌کنند. شاید لحظاتی کم می‌آورند و گاهی اوقات خود را در پایان راه تصور می‌کنند. درک این موضوع که نگهداری از فرد اوتیسمی چقدر سخت است برای بسیاری امکان پذیر نیست. کار برای اطرافیان فرد اوتیسمی وقتی سخت‌تر می‌شود که به دلیل هزینه‌های بالا و سرسام‌آور نگهداری از یک اوتیسمی چاره‌ای نمی‌ماند جز قطع بسیاری از خدمات و سرویس‌های مربوط به نگهداری از بیمار. این اتفاق نتیجه‌ای ندارد جز وخامت حال و روز بیمار اوتیسمی و افزایش سختی کار برای والدین و یا هر آن کسی که از آن فرد نگهداری می‌کند. سعیده صالح غفاری مدیر عامل انجمن خیریه اوتیسم در گفت‌و‌گو با جام جم آنلاین از این سختی‌ها و چاره کار می‌گوید.

آمارها از افزایش شمار مبتلایان به اوتیسم در جهان خبر می‌دهد به طوری طی ۱۶سال گذشته، شمار افراد دارای این اختلال سه برابر شده است.