دست نزن! قهر می‌کنم!

گل قهر و آشتی از گیاهان بومی آمریکای مرکزی و جنوبی است. مردم هاوایی آن را گیاهی هرز می‌دانند، چون در هر منطقه‌ای به صورت خودرو رشد می‌کند. گل‌های این گیاه صورتی خوشرنگی است که در کنار سبزی برگ‌ها و سرخی ساقه به آن ظرافت خاصی می‌دهد. گیاه حساس تا ارتفاع 50 الی 60 سانتی‌متر هم بلند می‌شود. اگر به گل قهر و آشتی دست بزنید برگ‌های آن به سمت ساقه خم و جمع می‌شود و به اصطلاح گل قهر می‌کند.

گل قهر و آشتی به نور زیاد احتیاج دارد؛ چون انرژی لازم برای باز و بسته شدن برگ‌هایش را از نور تامین می‌کند. البته توجه داشته باشید، آن‌قدر نور زیاد نباشد که برگ‌های آن بسوزد. پشت پنجره آفتابگیر خانه بهترین مکان نگهداری این گیاه است. اگر برگ‌های آن بسته شده و باز نمی‌شود، نشان می‌دهد نور آن کم است.

این گل را هر روز آب دهید. هر زمان که خاک گیاهتان خشک بود به قدری به گیاه آب دهید که کمی هم آب در زیر گلدانی بماند. البته دقت کنید بیش از حد و وقتی خاک
گیاه مرطوب است به آن آب ندهید که برگ‌‌هایش جمع شود.

20 الی 25 درجه دمای هوای مناسب گل قهر و آشتی است. در کمتر از این دما گیاه برگ‌‌هایش را جمع کرده و قهر می‌کند.

این گیاه به رطوبت متوسطی نیاز دارد. با استفاده از ریختن آب در زیرگلدانی رطوبت آن را تامین کنید گیاه را غبار پاشی نکنید چون برگ‌‌هایش حساس است و دائم جمع می‌شود.

گیاه حساس چون بومی آمریکای جنوبی بوده و آنجا خاک‌ها اسیدی است به خاک اسیدی علاقه زیادی دارد.

هر چند روش تکثیر اصلی این گیاه کاشت بذر است، اما می‌توان با قلمه زدن در فصل تابستان نیز آن را تکثیر کرد.

گیاه حساس برای باز و بسته شدن به پتاسیم بالایی نیاز دارد. پس علاوه بر این که هر سه هفته یکبار به آن کود می‌دهید، هر ماه نیز به آن کود گلدهی بدهید که پتاسیم بالایی دارد.

گل قهر و آشتی را از دست بچه‌ها دور نگه دارید زیرا با دست زدن دائم، حساسیت این گیاه از بین می‌رود.