اعجوبه‌ها روح دارند

افرادی که کار خودشان را می‌کنند؛ اما به هر حال یک جایی مثل همین جام باید پیدا شود که ثابت کند آنها هم انسان هستند.

از گوشت و پوست و احساس. چند روز قبل هم رونالدو میکروفن خبرنگاری را به دریاچه انداخت و پنالتی‌اش را خراب کرد تا این اتفاقات ثابت کند فشارهای زیاد با روح یک انسان چه می‌کند. مسی بامداد دیروز وقتی برای چهارمین بار آرژانتین در فینال، جام را از کف داد، خرد شد. صورت متلاشی شده او نشان داد زیر چه فشار ناجوانمردانه‌ای بود. فشاری که مارادونا با آن جمله غیرمنصفانه (جام نگرفتید برنگردید)، چند برابرش کرده بود.

مارادونا البته در ابتدای جام گفته بود مسی کاپیتان خوبی برای آرژانتین نیست تا با جمله دوم، تیر خلاص را به مغز مسی شلیک کرده باشد. مسی پنالتی‌اش را خراب کرد و بعد از بازی هم مقابل دوربین‌ها اشک ریخت تا ثابت شود از درون نابود شده. وجودش ویرانه‌ای بود که فقط سرپا می‌دیدیمش. او زیر همین فشارها از تیم ملی کشورش خداحافظی کرد. همه اینها ثابت می‌کند اتفاقات محیط بیرون، چه تاثیر ویران‌کننده‌ای بر بازیکنان می‌گذارد. اتفاقاتی که شاید هواداران، آن را درک نکنند. این شاید درسی بزرگ برای فوتبال ما باشد تا احساس بازیکنان خودی را درک کنیم. بازیکنانی که در حرفه‌ای‌گری اصلا قابل قیاس با مسی نیستند؛ اما آنها هم انسان هستند. تماشاگران باید بدانند بازیکنان فوتبال، به هر حال انسان هستند. با روح و احساس انسانی. چه بازیکن تیم شما باشند و چه بازیکن تیم حریف، احساس و روحشان را ببینیم و به آن احترام بگذاریم.

رضا پورعالی

ورزش