چگونگی فرار از آتش

استنشاق دود آتش که بسیار داغ و فاقد اکسیژن است، می‌تواند بسرعت با صدمه به بافت و مخاط تنفسی، راه‌ هوایی‌ را دچار تورم‌ و مسدود کند. همراه با دود متصاعد شده از وسایل سوختنی بخصوص اجناس پلاستیکی و چوبی گازهای سمی و خطرناکی تولید می‌شود که می‌تواند افراد را گیج، خواب‌آلود و دچار مسمومیت تنفسی کند. در نتیجه آتش به جای آن که بیدارتان کند، شما را به خواب عمیق فرو می‌برد.

چه باید کرد

هنگام مواجهه با آتش، سرعت عمل برای نجات جان حیاتی است. بستن دستمال خیس به دور دهان و بینی، باعث محافظت شما در برابر گاز و دودهای سمی می‌شود. دود آتش گرم است و به سمت بالا حرکت می‌کند و هوای سرد با غلظت دود و گازهای سمی کمتر نزدیک کف قرار می‌گیرد و دید در قسمت‌های پایین واضح‌تر است.

پس سعی کنید به حالت خمیده یا سینه‌خیز از آتش خارج شوید. اگر لباستان آتش گرفته متوقف شوید، روی زمین بیفتید و غلت بخورید تا آتش خاموش شود. دویدن سبب اکسیژن‌رسانی به آتش و شعله‌ور شدن بیشتر لباس می‌شود.

به محض فرار از محیط آتش‌سوزی برای جلوگیری از گسترش آتش، در را پشت سرتان ببندید. اگر موفق به فرار نشدید، یک کاغذ یا پارچه به بیرون پنجره آویزان کنید تا بفهمند که در داخل محبوس شده‌اید.

کمک‌های اولیه به مصدومان آتش‌سوزی

در اولین اقدام با اورژانس‌ تماس‌ بگیرید. اگر علائم سوختگی تنفسی مثل سوختگی موهای بینی، کبودی دور لب و دهان، خس‌خس سینه، صدای تنفس غیرطبیعی و زجر تنفسی را در مصدوم یافتید، به مسئول اورژانس اطلاع دهید که مشکوک‌ به‌ سوختگی‌ راه‌ تنفسی هستید. به فرض مهار آتش، ماندگاری در محل آتش‌سوزی به دلیل گازهای سمی منتشر سبب مسمومیت بیشتر بیمار یا نجات‌دهنده می‌شود. پس مصدوم را بلافاصله به هوای آزاد منتقل کنید.

در صورت نیاز، تنفس مصنوعی را شروع کنید و تا مدتی طولانی، ادامه دهید. اگر لباس مصدوم به بدنش چسبیده، به هیچ عنوان آن را جدا نکنید، زیرا بر شدت آسیب می‌افزاید. اگر مصدوم دچار سوختگی عمیق در سطح بدن است، چون پوست و بافت چربی زیر آن آسیب دیده و مقاومت چندانی در حفظ گرمای بدن ندارد، مصدوم را گرم نگهدارید تا دچار افت دما نشود، اما اگر سوختگی خفیف و پوست دچار تاول شده، می‌توانید از یخ‌ یا مقادیر کم‌‌آب‌ سرد برای کاهش‌ تورم‌ یا درد استفاده‌ کنید.

محسن ریاحی‌پور

مدرس امداد و کمک‌های اولیه