اختلال هویت جنسی

این اختلال در کودکان با حداقل چهار ویژگی از موارد زیر ظاهر می‌شود:

ابراز تمایل مکرر به تعلق داشتن به جنس مخالف یا اصرار بر این‌که او از جنس مخالف است.

در پسران ترجیح دادن لباس‌های زنانه یا ظاهر دخترانه؛ در دختران پافشاری بر پوشیدن فقط لباس‌های قالبی مردانه.

در پسران ترجیح دادن شدید و مستمر نقش‌های جنس مخالف در بازی‌ها و خیالپردازی‌هایی که انجام می‌دهد.

تمایل شدید به شرکت در بازی‌ها و سرگرمی‌های قالبی جنس مخالف، به عنوان مثال پسری که تمایل شدید به خاله بازی یا بازی با باربی و عروسک دارد و دختری که به ماشین، کامیون یا سایر اسباب بازی‌هایی که بیشتر خاص پسران است تمایل نشان می‌دهد.

رفتارها تا جایی افزایش می‌یابد که پسران مبتلا ممکن است وجود اندام تناسلی خود را انکار کنند و در دختران این حالت برای داشتن اندام جنسی مردانه به چشم می‌خورد.

بزرگسالان مبتلا به اختلال هویت جنسی با آرزوی زندگی کردن به عنوان فردی از جنس مخالف اشتغال ذهنی پیدا می‌کنند. این اختلال ممکن است به صورت میل شدید برای کسب نقش اجتماعی جنس مخالف یا به دست آوردن ظاهر جسمی جنس مخالف از راه دستکاری هورمونی یا جراحی دیده شود. افراد مبتلا رفتار و اطوارهای جنس مخالف را از خود بروز می‌دهند و با مبدل پوشی و درمان هورمونی (در مورد مردان با الکترولیز صورت می‌گیرد) به شکل متقاعد‌کننده‌ای به شکل جنس مخالف خود در می‌آیند.در نوجوانان ویژگی‌های بالینی بسته به سطح رشد فرد ممکن است شبیه ویژگی‌های بالینی کودکان یا بزرگسالان باشد.

بسیاری از مبتلایان از لحاظ اجتماعی منزوی می‌شوند و عزت نفس آنها کاهش می‌یابد. همچنین کودکان مبتلا به طور همزمان دچار اختلال اضطراب جدایی، اضطراب فراگیر و نشانه‌های افسردگی می‌شوند. این اختلال ممکن است از دوران کودکی یا اوایل نوجوانی آغاز شود که نشانی از وجود ناهنجاری در رشد هویت فرد است. برای درمان این اختلال در کودکان درمان انفرادی و خانواده درمانی همزمان توصیه می‌ شود. در مورد بزرگسالان هم درمان فردی یا درمان همراه با زوج توصیه می‌شود. در مورد کودکان با توجه به این‌که از اندام جنسی خود متنفرند و غالبا همجنسان شان آنها را طرد کرده و احساس تنهایی می‌کنند، شیوه‌های درمانی برای افزایش اعتماد به نفس و بازی درمانی توصیه می‌شود. ضروری است درمان این اختلال زیر نظر متخصصان صورت گیرد.

دکتر مهرنوش دارینی / روان‌شناس و مشاور