مرگ

اگر می‌خواهیم با موشکافی درباره مرگ به عنوان پایان همه چیز بیندیشیم، باید سر فرصت به بررسی این مساله بپردازیم که مرگ چیست یا بهتر است بپرسیم این‌که موجودی هستیم که می‌میرد به چه معناست. تاملات مختلفی درباره میرا بودن انسان در فلسفه می‌توان سراغ گرفت، اما شاید هیچ​یک از آنها به اندازه تاملات هایدگر (فیلسوف معاصر آلمانی) در فصل نخست بخش دوم کتاب «هستی و زمان» نظام‌مند نباشد. هستی و زمان یکی از تاثیرگذارترین کتاب‌ها در تاریخ فلسفه است.

هایدگر در جریان تاملات کتاب هستی و زمان​ می‌خواهد هستی انسان را به عنوان موجودی که با مساله هستی مواجه است، بشناسد و به عبارتی می‌خواهد بفهمد ما کیستیم. از دید هایدگر ما پرسشگران مساله هستی هستیم و ما پرسشگران مساله هستی، فانی هستیم. نویسنده کتاب «مرگ» تاملات این فیلسوف آلمانی را در بخشی از کتاب خود مورد بررسی قرار می‌دهد. همچنین در بخش‌های ابتدایی این کتاب، مساله مرگ از منظر سنت‌های دینی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

نامیرایی همواره یکی از دغدغه‌ها و آرزوهای بشر بوده است. از همین رو در فصلی از این کتاب مساله نامیرایی مورد بررسی قرار می‌گیرد. بر اساس برخی​ مضامین این فصل، مرگ عامل محرک و تحول و پویایی در انسان‌هاست، چرا که اگر انسان‌ها از نامیرایی برخوردار بودند، می‌دانستند​ به هر حال زمانی به خواسته‌هایشان خواهند رسید و برای رسیدن به وضعی مطلوب‌تر تلاش نمی‌کردند.

کتاب مرگ، نوشته تاد می‌ ​ با ترجمه رضا علیزاده، دارای سه فصل است​ و عناوین این فصول عبارتند از: کنار آمدن با مرگ، مرگ و نامیرایی و زیستن با مرگ. بخش کوتاهی نیز در انتهای این کتاب به راهنمایی مخاطب برای مطالعه بیشتر درباره موضوع کتاب، اختصاص داده شده است.

این کتاب امسال برای نخستین​بار ازسوی نشر گمان در​198 صفحه، با شمارگان 1700 نسخه و قیمت 10500 تومان منتشر شده است.