یادداشت

خداحافظ تا 4 سال بعد

رفت تا چهار سال بعد... جام جهانی که می‌گفتند همین بود. با همه زشتی‌ها و زیبایی‌هایش. با همه خاطرات خوب و بدی که در گوشه‌ای از ذهن خود ذخیره کردیم تا روزی روزگاری آن را به یاد بیاوریم و به دیگران فخر بفروشیم که به عنوان مثال آن روز که برزیل 7 گل از آلمان خورد من پای تلویزیون بودم و تو هنوز حتی به دنیا هم نیامده بودی... این جام جهانی هم به تاریخ پیوست و تبدیل شد به مجموعه‌ای از اعداد و عکس و فیلم که در مضرب‌های چهاربعدی از سال به نمایش در می‌آید. باید با این جام جهانی خداحافظی کرد و برای چهار سال بعد برنامه‌ریزی کرد.

کد خبر: ۶۹۵۵۰۸

برای برنامه‌ریزی بهتر است قبل از هر چیز هدف‌گذاری کنیم. ما در این چهار سال قرار است به کجا برسیم و در مسابقات جام جهانی بعدی که در روسیه برگزار می‌شود، حضورمان چگونه باشد. تجربه تاریخی ما می‌گوید که معمولا پس از صعود، ماموریت را تمام شده می‌انگاریم و منتظر می‌مانیم تا نزدیکی جام جهانی بعد، آن وقت با هول و ولا و چاشنی حماسه، صعود به جام جهانی را در حد یک شاهکار بالا می‌بریم. اتفاقی که می‌تواند این بار رخ ندهد و هدف را برای جام جهانی 2018 قدری با جاه‌طلبی و بلندپروازی بیشتر در نظر بگیریم. برای آن که شگفتی‌ساز جام بعد باشیم باید زحمت کشید و از ظرفیتی که در حال حاضر در فوتبال ایران وجود دارد، نهایت استفاده را برد.

جام جهانی 2014 فرصتی بود برای آن که اعتماد به نفس به فوتبال ایران بازگردد و بدانیم حتی مقابل بزرگ‌ترین نام فوتبال جهان یعنی لیونل مسی هم می‌توانیم از پیش بازنده نباشیم و حتی با یک استراتژی درست او را 90 دقیقه تمام مهار کنیم.

یادمان نرود! در تمام چهار سال آینده یادمان نرود که دیگر حضور در جام جهانی و حتی شکست سبک و حداقلی در جام جهانی بعدی برای ما دیگر پیروزی محسوب نمی‌شود، دیگر فهمیده‌ایم که می‌توانیم رویاهای بسیار بزرگ‌تر را در سر داشته باشیم و به بردهای واقعی‌تر فکر کنیم. چهار سال بعد تیم ملی ایران این ظرفیت را دارد که با استفاده از نسل سردار آزمون و علیرضا جهانبخش که همین حالا هم باوجود سن کمی که دارند در اروپا بازی می‌کنند، می‌تواند یک شگفتی واقعی را در جام جهانی رقم بزند، یک شگفتی مثل الجزایر و کاستاریکا.

ما چهار سال فرصت داریم برای رسیدن به این هدف که باید از گروه خود بالا بیاییم برنامه داشته باشیم.

ما چهار سال وقت داریم سطح لیگ خود را از نظر کیفی به سطح فوتبالی که در جام جهانی بازی کردیم نزدیک کنیم.

ما چهار سال فرصت داریم تغییر نسل بدهیم و تغییر سبک بدهیم و خواسته‌هایمان را به صورت عملی پیاده کنیم.

ما چهار سال زمان داریم تیمی بسازیم که فقط وقتی می‌برد، مردم احساس غرور کنند و از باخت خفیفش احساس برد، نداشته باشند.