نوستالژی کشتی

روز پنجشنبه فدراسیون کشتی به بهانه برگزاری انتخابات کمیته‌های پیشکسوتان و ورزشکاران با یک تیر دو نشان زد، هم پروسه ساماندهی فدراسیون و قانونمندکردن کشتی را دنبال کرد و هم با این اقدام قرب و منزلت پیشکسوتان و ورزشکاران را برای مدیران جوان فدراسیون یادآور شد. با وجود همه اهمیت و تمجید روند قانونمند بودن فعالیت‌ها در کشتی، این دومی یعنی ارج نهادن به پیشکسوتان بیشتر مورد توجه ما قرار گرفت؛ زیرا این قبیل اقدامات بندرت در مجموعه ورزش ما اتفاق می‌افتد.

جمع کردن شماری از ستارگان 50-60 سال اخیر ورزش ایران زیر یک سقف در نوع خود ارزشمند بود و سرشار از خاطرات تلخ و شیرین و گفته‌ها و ناگفته‌هایی بسیار. ملی‌پوشانی که در این نشست حضور داشتند پیشاپیش 40 سال آینده زندگی خود را حداقل از شکل و شمایل ظاهری مشاهده کردند؛ هیبت جوانی که جای خود را به چروک‌های صورت، کم‌سویی چشمان، شنوایی ضعیف و راه رفتن با عصا می‌دهد و چه خوب است خاطره‌ای جز افتخارآفرینی و فتوت از خود بر جای نگذاریم تا اگر گذر زمان شانه‌هایمان را می‌اندازد، سرمان همواره برای مراممان بالا باشد. این نه خاص ورزش که خاص همه اقشار جامعه است و به نظر می‌رسد گاهی به این بیندیشیم که در دو روز زندگی فقط نیکی کنیم و نیکان را الگوی خود قرار دهیم. جا دارد به همه قهرمانان سال‌های دور و نزدیک ورزش ایران که در این نشست دفترچه خاطرات افتخارآفرینی خود را ورقی چندباره زدند، دست مریزاد بگوییم؛ قهرمان کهنسالی چون محمود ملاقاسمی (برنز المپیک 1952)، محمدمهدی یعقوبی(نقره المپیک 1956)، پهلوان عباس زندی (دارنده مدال طلای جهان و عضو نخستین تیم اعزامی ایران به المپیک در سال 1948)، ناصر گیوه‌چی (نقره المپیک 1956)، ابراهیم سیف‌پور (برنز المپیک 1960)، رحیم علی‌آبادی (نقره المپیک 1972) و کشتی گیران نسل‌های بعدی آنها از جمله محمد دلیریان، بهرام مشتاقی، محسن فرح‌وشی، عسکری محمدیان، مجید ترکان، محمد طلایی و فردین معصومی تا ملی‌پوشان اکنون کشتی نظیر رضا یزدانی و.....

امید توفیقی‌/‌ گروه ورزش