نقش «روی» در ورزش

جامجم آنلاین: افراد فعال که میزان روی دریافتی آنها از مواد غذایی کم است ممکن است زودتر از آنچه که باید ، ذخیره روی در بدنشان به پایان برسد.

کد خبر: ۶۷۱۳۱

به گزارش مدلاین پلاس ، در مطالعهای مشخص شد مردانی که طی 9 هفته رژیم غذایی با محتوای کم روی داشتند تناسب قلبی عروقیشان در مقایسه با عملکردشان طی دو هفته برخورداری از رژیم سرشار از روی کاهش یافت.
ظاهرا دلیل این امر مربوط به وجود یک آنزیم در بدن است که آنیدرازکربنیک نام دارد و عملکرد مناسب آن به روی وابسته است.
کربنیک آنیدرازهای موجود در گلبولهای قرمز خون به بدن کمک میکنند دی اکسید کربن دفع کند و طی ورزش نیاز به آن به میزان قابل توجهی افزایش مییابد.
در صورت برخورداری از رژیم غذایی کم روی ، این آنزیمها غیرفعال میشوند نتیجه این که طی ورزش بدن افراد کمتر میتواند وجود دیاکسید کربن را کم کند.
روی ، یکی از املاح معدنی ضروری که فعالیت بسیاری از آنزیمهای بدن را تقویت میکند و آنزیمها پروتئینهایی هستند که فرآیندهای بیوشیمیایی بدن را کاتالیز میکنند.
روی ، پیش از این نیز به عنوان عاملی که اعمال مهمی مانند دفاع سیستم ایمنی ، بهبود زخم و رشد و تکامل طبیعی در کودکان دارد ، نقش حیاتی ایفا میکند ، شناخته شده است.
یافتههای فوق نیز به اهمیت دریافت روی کافی در توانایی افرادی که ورزش میکنند اشاره دارد اما این به معنی مصرف بیش از حد قرصهای روی نیست.
بهترین راه دریافت روی از طریق مواد غذایی است. گوشت قرمز و صدف خوراکی غنی از این ماده مغذی هستند در حالی که مرغ و خوک کمترین میزان آن را دارند.
کسانی از خوردن گوشت پرهیز میکنند باید این کمبود را با مصرف غذاهای دیگر مانند حبوبات و بنشن جبران کنند.
مقدار روی توصیه شده 11 میلیگرم در روز برای مردان و 8 میلیگرم برای زنان است.
مطالعه فوق نشان داد که رژیم غذایی کم روی ، عملکرد ورزشی را از نظر فیزیولوژی دشوارتر میسازد به طوری که طی ورزش ضربان قلب افزایش یافته و کیفیت تنفس کاهش مییابد.