در سکوت سکوها
با آن که حسین جلالی 2 سال پیش پس از نشستن روی صندلی ریاست فدراسیون قول داده بود برای کشاندن تماشاگر به استادیوم ها فرهنگ سازی کند، اما مرحله اول لیگ باشگاه های دوومیدانی هفته گذشته بدون تماشاگر برگزار شد.
دوومیدانی کاران طی 2روز در ورزشگاه حافظیه شیراز فقط برای دل خودشان رقابت کردند. در روز اول این رقابت ها ، دوومیدانی کاران بدون هیچ هیجانی مسابقه دادند. حتی دونده های سرعتی هم نتوانستند برای لحظه ای سکوت سنگین ورزشگاه را بشکنند. سنگینی ساق های دونده ها به جای هیجان ، رخوت را به تماشاگران هدیه می کرد. 2 رکوردی هم که در پرتاب وزنه و پرش طول زده شد هم کاری از پیش نبرد. تنها اتفاقی که لحظه ای توجه همه را جلب کرد ، پرتاب عباس صمیمی و خوشحالی اش از نتیجه ای بود که به دست آمد.
صمیمی برای این که خودش را محک بزند و برای باشگاهش (ذوب آهن) امتیاز بگیرد ، در روز اول مسابقه ها کنار پرتاب وزنه ای ها ، وزنه انداخت . او پس از شاهرخی دوم شد، آن هم با رکورد 17 متر و 76 سانتی متر. نفر اول پرتاب دیسک ایران که پس از المپیک ، در بازیهای کشورهای اسلامی هم نتوانسته بود مدالی بگیرد، در شیراز کولاک کرد. او دیسک را 63 متر و 38 سانتی متر انداخت و رکورد خودش در لیگ ایران را 3 متر و 78 سانتی متر شکست . صمیمی با این رکورد برای حضوری موقت در مسابقه های بعدی استارت زد. خودش می گوید: «به خاطر احسان نبود که رکورد زدیم. آمده بودم خوب پرتاب کنم. تصمیم گرفتم و انجام دادم. قبلا فقط می آمدم تکنیک اجرا کنم که نمی شد اما تکنیکم در شیراز بهتر از قبل بود اگر تکنیکم بهتر بود ، می توانستم رکورد ایران را بزنم اما نشد. ناامید نیستم . مسابقه های اصلی ام از تیر شروع می شود جایزه بزرگ روسیه و اروپا، می خواهم آنجا رکورد بزنم. در شیراز به آن چیزی که می خواستم رسیدم. فقط به تمرین و مسابقه بیشتری نیاز دارم». عباس صمیمی از حالا برای قهرمانی در آسیا برنامه دارد: «4 سال نایب قهرمانی در آسیا بس است. امسال سال قهرمانی است. می خواهم شهریور در مسابقه های قهرمانی آسیایی کره جنوبی ، قهرمان آسیا شوم. قول می دهم در مسابقه های جهانی هلسینکی فنلاند هم به فینال برسم. این مسابقه ها شروع خوبی برایم بود.» رکوردزنی علیرضا حبیبی ، پرنده سه گام ایران که از سال قبل برای زدن رکورد 32 ساله ایران خط و نشان کشیده بود، اوج مسابقه های این مرحله بود. او آمد تا ثابت کند پرش و رد شدنش از رکورد فرامرز آصف در مسابقه های بین المللی دهه فجر سال قبل اتفاقی نبوده است . علیرضا در پرش اول 15 متر و 82 سانتی متر و در پرش دوم 16 متر و 20 سانتی متر پرید، او فقط از دوستانش خواست ساکت باشند تا از زبان داور بشنوند چقدر پریده است : «گوش کنید، فقط گوش کنید 16 متر و 20 سانتی متر» در این موقع علیرضا روی ابرها بود. او با فریادهایش خوشحالی اش را نشان داد. علیرضا قانع نبود. می خواست بیشتر از این هم بپرد اما پیچ خوردگی پایش اجازه نداد؛ بنابراین به همین رکورد راضی شد و بیشتر پریدن را به مسابقه جایزه بزرگ روسیه موکول کرد. خودش می گوید: «خیلی بد پریدم. تکنیکم همان تکنیک سالن بود اما در مسابقه های دهه فجر تکنیکم خیلی قشنگ تر بود. اگر تکنیکم خوب بود ، بهتر می پریدم. یک ماه تا جایزه بزرگ روسیه فرصت دارم. می توانم رکوردم را بالاتر ببرم. فقط می خواستم در شیراز رکوردم را ثابت کنم. حضور رقیب ارمنی هم بی تاثیر نبود. نمی خواستم به او باج دهم. شک نکنید بهتر از این هم می پرم. اگر قرار بود روی همین رکورد در جا بزنم ، با همان رکورد 86 متر و 20 سانتی متر خداحافظی می کردم و در لیگ شرکت نمی کردم. می خواهم در روسیه نیم متر بیشتر بپرم». علیرضا که حالا به قول خودش با پرش 16 متری اش پنج ، شش کیلو سبک تر شده به دورترها نگاه می کند؛ ورودی یونیورسیاد دانشجویان جهان و قرار گرفتن بین پرنده های آسیا، هرچند می داند کار سختی است . او خودش هم می داند برای این که بخواهد به رقبای آسیایی اش برسد ، راه طولانی ای در پیش دارد: «با این مربی می توانم بالاتر از 16متر بپرم ؛ اما نتیجه خوب ، مربی خوب می خواهد. اگر قرار باشد با مربی متوسط خارجی کار کنم ، مربی ایرانی بهتر از آنهاست. من با سرعتی که دارم باید تکنیکم را قوی کنم. عجله ندارم. فکر می کنم تا 2 سال دیگر رکوردم به 17 متر می رسد. با 17 متر گرفتن مدال هم حتمی است حتی در دوحه». مهدی امینی هم 3 سانتی متر رکورد پرش طول لیگ را زد. او این بار 7 متر و 87 پرید تا رکوردش 3 سانتی متر بیشتر از سال قبل باشد. امینی به قول خودش این بار می خواست ثابت کند هنوز پیر نشده است و حرف اول را در پرش طول ایران می زند. در حالی که همه منتظر بودند مثل همیشه در 800 متر ، رقابت دیدنی بین سجاد مرادی و احسان مهاجر شجاعی را ببینند، رد شدن از خط پایان در حالی که آنها دست در دست هم گذاشته بودند، بدون این که بخواهند از هم سبقت بگیرند همه را غافلگیر کرد. این کار آنها، مسوولان فدراسیون را تا حدی عصبانی کرد که این دو دونده را به محروم شدن از حضور در جایزه بزرگ آسیا تهدید کردند؛ اما سجاد و احسان انگار نه انگار. پای همه محرومیت ها هم ایستاده بودند. سجاد مرادی می گوید: «هوای شیراز، هوای رکورد نیست . 20 روز دیگر جایزه بزرگ است. به همین علت خیلی فشار نیاوردم . نمی خواستم مثل پارسال شود. پارسال بدنم خوب بود، اما یک ماه قبل از المپیک فشار زیادی به بدنم آوردم و چند رکورد خوب زدم . همین مساله باعث شد در المپیک ، 200متر آخر کم بیاورم ؛ اما برای فدراسیون که فرقی ندارد ما 1.46 ثانیه بدویم یا 1.51 ثانیه. می خواهم فقط لیگ ، پیش از مسابقه های قهرمانی آسیا برایم تمرینی باشد». رکورددار 800متر ایران می خواهد امسال رکوردش را بهتر از قبل کند؛ اما نه در ایران که در مسابقه های قهرمانی آسیایی کره اما محمد عاکفیان ، نفر اول ماده 400 متر ایران با چهارم شدن ، همه را متعجب کرد. خودش هم باور نمی کرد چهارمین نفری باشد که به خط پایان رسیده است . او می گوید: «پیکم ، مرحله اول نبود. برای مسابقه های جایزه بزرگ خودم را آماده می کردم» البته خیلی ها این پاسخ عاکفیان را توجیه می دانند. عاکفیان با این نتیجه ، مسابقه های جایزه بزرگ آسیا را هم از دست داد. او نتوانست رکورد خوبی بیاورد. همین مساله باعث شد کمیته فنی فدراسیون ، او را از فهرست دوومیدانی کاران اعزامی به جایزه بزرگ آسیا حذف کند. مرحله اول لیگ دوومیدانی ایران با همه کم و کاستی هایش به پایان رسید، آن هم با قهرمانی تیم شرکت نفت ایران ، باید دید در مرحله دوم لیگ چه نتایجی به دست می آید.
جلالی : جای نگرانی نیست
به نظر خیلی ها نتایجی که در مرحله اول لیگ دوومیدانی ثبت شد، نتایج خوبی نبود؛ اما حسین جلالی ، رئیس فدراسیون از رکوردهای به دست آمده راضی است . به نظر او فقط به خاطر آغاز فصل ، مرحله اول لیگ جاندار نبود. جلالی می گوید: «این لیگ با لیگهای قبل تفاوتی ندارد. دوومیدانی همیشه همین طور است . بچه ها به خاطر بازیهای کشورهای اسلامی ، تمرین های بدنسازی را رها کردند تا به آن بازیها برسند. دوباره پس از بازگشتن از عربستان ، بدنسازی را شروع کردند. همین مساله باعث شد در تمرین هایشان وقفه به وجود آید. آنها برای این مرحله خیلی آماده نیستند. فکر می کنم در مرحله دوم لیگ ، رکوردها بهتر از این شود. جای نگرانی نیست».
مهری رنجبر
گفت و گو
