علی سلیمانی «در شوره‌زار»

این روزها مشغول چه کاری هستید؟

مشغول بازی در نمایش «در شوره‌زار» هستم. این نمایش دراماتیک که فضای طنز دارد به نویسندگی و کارگردانی حسین کیانی در تماشاخانه استاد سمندریان روی صحنه رفته است.

در این نمایش چه نقشی را بازی می‌کنید؟

نقش اوس‌عبدالله بنا را بازی می‌کنم. طنازی‌های این شخصیت به چشم می‌آید. نوعی امیدواری در کار ایجاد می‌شود که تماشاگر را شاد می‌کند.

کمی درباره داستان آن توضیح دهید.

تعدادی از افراد در یک شوره‌زار گرفتار شده‌اند و نمی‌دانند برای نجات خود از این شرایط باید از چه چیزهایی کمک بگیرند. شاید پیش از هر چیز در ابتدا باید بگویم که اساسا قصه «در شوره‌زار» کاملا دراماتیک است،اما حسین کیانی با ظرافت و طنازی‌های قلم خودش و با توجه به شخصیت‌های نمایش، طراحی خاصی برای نقش‌ها انجام داده است.

این نمایش دومین همکاری شما با آقای کیانی است؛ چرا همکاری‌تان را با ایشان ادامه دادید؟

حسین کیانی را از دهه 70 می‌شناسم و با کارهایش آشنایی دارم، اما هیچ وقت فرصت همکاری با او نداشتیم تا این‌که دو سال پیش در تئاتر «مشروطه بانو» این اتفاق افتاد. ما توانستیم از طریق آن نمایش با هم و تفکر همدیگر آشنا شویم. سلایق‌مان در تقابل با هم قرار گرفت. اندیشه‌هایمان به هم نزدیک شد و توانستیم تعامل خوبی در کار برقرار کنیم. حسین کیانی را کارگردانی خوب می‌دانم. او نویسنده خوبی هم هست و دریافت خوبی از تئاتر دارد و همه این ویژگی‌ها را در نوع ارائه و اجرای کارش هم دخیل می‌کند.

ابتدا به دلیل حضورم در یک فیلم سینمایی فرصت همکاری با این نمایش را نداشتم؛ چرا که کمی بازی‌ام در آن فیلم طول می‌کشید و نمی‌توانستم در تمرینات به طور مستمر حضور داشته باشم؛ اما بعد از چند روز خوشبختانه شرایط به گونه‌ای پیش رفت که آن کار به پایان رسید و توانستم به این مجموعه بپیوندم و از این اتفاق هم بسیار خوشحالم.