سوگواری در حسینیه 200 ساله

از آنجا که فتحعلی شاه قاجار به مالک نخست این تکیه «اخوی» می‌گفته است در نتیجه پس از آن به تکیه «سادات اخوی» معروف شده است. خاندان سادات اخوی همه دارایی‌شان را در بخش‌های مختلف وقف کرده‌اند واین مکان هم ارث سه برادر بوده که یکی از برادران سهم دو برادر دیگر را خریداری و آن را وقف حسینیه می‌کند.

این تکیه، ساختمانی قدیمی و چند دری است که اتاق‌ها دورتادور حیاط واقع شده و هنوز به سبک قاجار زن و مرد در یک مکان می‌نشینند که از مصداق‌های آن نشستن زن‌ها در وسط حیاط و مردها در بالکن آن است و شاید این گردهم جمع‌شدن به این دلیل بوده که در آن زمان ‏بلندگویی نبوده و مردم مجبور بودند برای شنیده شدن صدای همه در یک مکان بنشینند. در این حسینیه از عزاداران با استکان‌های سنتی معروف به کمر باریک با چای یا قهوه پذیرایی می‌شود و پذیرایی با قهوه از زمان قاجار به عنوان سنت محفوظ مانده است.

از جذابیت‌های این تکیه عزاداری امام حسین(ع)، تاریخی بودن آن است که تزئینات پارچه‌ها و پرچم‌هایی که روی دیوارها نصب می‌شود، حس قدمت این مکان را منتقل می‌کند.

تکیه سادات اخوی دارای حیاط بزرگی است که هر سال سقف آن را مانند خیمه با پارچه می‌پوشانند و زمین آن را مفروش می‌کنند. برنامه عزاداری برخلاف حسینیه‌های امروزی که از غروب آغاز و تا پاسی از نیمه شب ادامه می‌یابد، در روز برگزار می‌شود. این سنت به این دلیل است که صد سال پیش روشنایی وجود نداشت و محلات ترجیح می‌دادند عزاداری را صبح تا ظهر برگزار کنند. شیوه برگزاری مراسم هم در این ‏تکیه متفاوت است؛ سخنران شروع به سخنرانی می‌کند، بعد از او مداح، مداحی می‌کند و سپس پذیرایی صورت می‌گیرد. برخلاف هیات‌های عزاداری که سخنران یک ساعت سخنرانی کرده و بعد از آن عزاداری و روضه‌خوانی انجام می‌شود و اگر کسی دیر برسد قسمت‌های اول مراسم را از دست می‌دهد در تکیه سادات اخوی از ساعت 7 صبح تا اذان ظهر از اول تا سیزده محرم هر روز به ترتیب، یک ساعت به یک ساعت، سخنرانی و روضه‌خوانی صورت می‌گیرد و اگر کسی به سخنرانی نرسد بعد از روضه می‌تواند سخنرانی بعدی را گوش کند.

در وسط حیاط این حسینیه، همواره منبری قدیمی به چشم می‌خورد که روضه‌خوان روی پله اول آن می‌نشیند، منبری که گفته می‌شود بنا به اعتقاد مردم از قدیم، با گذشتن از زیر آن، حاجت‌ها مستجاب می‌شود و قنداقه چند پادشاه ایران را نیز از زیر آن گذرانده‌اند.