پردازش ابری

پردازش ابری، فناوری فضایی نیست که تا این حد به آن پیچیده نگاه کنید! این سیستم رابطه انکارناپذیری با اینترنت دارد و زاده شده از دل اینترنت است. این فرزند خلف اینترنت کار را به جایی رسانده که آرام آرام تمام کاربران گوشه‌چشمی به آن می‌اندازند؛ حتی کسانی مانند من که بشدت به سیستم‌های رومیزی خود ایمان دارند. همان طور که می‌دانید اینترنت متشکل از یکسری سرورهای بسیار بزرگ و با قدرت پردازش بالاست که می‌تواند در هر لحظه چند درخواست همزمان را از سوی کاربران پاسخ دهد.

این موضوع درباره پردازش ابری هم صادق است. فرض کنید شما می‌خواهید یک بازی سطح بالا با جزئیات زیاد را بازی کنید؛ اما رایانه شما این امکان را ندارد تا این خواسته شما را برآورده کند. حال راه‌حل چیست؟ ارتباط با سرورهای پردازش ابری!

این سرورها که از سخت‌افزارهای قدرتمندی برای پردازش اطلاعات بهره می‌برند، به درخواست کاربر خود، پردازش لازم را انجام داده و از طریق اینترنت به صورت برخط (Online) پردازش را به سیستم کاربر درخواست کننده ارسال می‌کند. با این روش کاربری که از سخت‌افزاری متوسط و رو به بالا بهره می‌برد و دارای پهنای باند مناسب است، اطلاعات پردازش شده را روی نمایشگر خود می‌بیند و دیگر سیستم او نیاز به پردازش ندارد؛ زیرا پردازش اصلی در سرورهای قدرتمند مربوط به این کار انجام گرفته است. با این توضیحات فکر می‌کنم پدرها دیگر نیاز به خرید کارت‌های گرافیکی گرانقیمت نداشته باشند! در این باره می‌توان کنسول OnLive را در نظر داشت که کاربران فقط با استفاده از اینترنت پرسرعت با این سرورها ارتباط برقرار کرده و نتایج حاصل از پردازش بازی را روی صفحه نمایش خود می‌بینند.

البته پردازش ابری تنها مختص بازی نیست، بلکه می‌توان نرم افزارهایی را نیز روی آنها نهادینه کرد. همچنین براحتی آنها را روزآمد کرد، به گونه‌ای که حتی خود کاربر نیز متوجه این به روزرسانی نمی‌شود. از طرفی دیگر، فرض می‌کنیم شما می‌خواهید یکسری از اطلاعات خود را ذخیره کنید، اما فضای کافی ندارید. در چنین شرایطی می‌توانید از طریق سرورهای مختص این کار حساب کاربری برای خود باز کرده و از فضای ذخیره‌سازی آن در هر جای این کره خاکی لذت ببرید!

نکته جالب توجه درباره پردازش ابری این است که اگر شما داده‌ای را در یکی از سرورهای این سیستم قرار دهید، از هر نقطه و با هر وسیله‌ای که امکان برقراری ارتباط با اینترنت داشته باشد، می‌توان به آن دسترسی داشت. اما چرا به این فناوری، واژه ابر را اختصاص داده‌اند؟ ابر در اینجا فقط استعاره به حساب می‌آید. هنگامی که شما نام یک وب‌سایت را در مرورگر خود وارد می‌کنید، نمی‌دانید در پشت پرده چه اتفاقاتی می‌افتد، همین موضوع در رابطه با سیستم‌های پردازش ابری نیز صادق است. هنگامی که کاربر به این سیستم متصل می‌شود، اطلاعی از چگونگی فعالیت آن ندارد و فقط نتیجه پردازش داده‌ها را در نمایشگر خود می‌بیند. همین موضوع باعث می‌شود این سیستم را به یک توده ابری تشبیه کنند.

در هر حال این فناوری هم خوب است و هم بد؛ چراکه هنوز بر سر امنیت آن بحث‌های زیادی وجود دارد. از نظر نویسنده هم این فناوری نمی‌تواند جایگزین سیستم‌های امروزی شود؛ اما از طرفی می‌تواند تا حدودی نیازهای ما را برطرف کند. نکته دیگر آن که در ایران ما به دلیل نداشتن پهنای باند کافی، نمی‌توانیم آن طور که باید و شاید از این فناوری بهره ببریم.

احسان علیزاده