فقط یک واژه

یکی از شیرین ترین تفریح های ما که حالا یواش یواش بوی عادت گرفته ، ادای کارهای دیگران (خارجی ها) را درآوردن است! متاسفانه الگوبرداری بدون فلسفه و غیرآگاهانه از دست این و آن ، یکی از آفتهای شناخته شده ما در تمام زمینه ها و از جمله ورزش است.

کد خبر: ۶۰۰۷۷

«لیگ برتر» یکی از همان واژه ها یا صحیح تر بگویم کپی هاست. در فوتبال با پیشینه و مستحکم انگلیس که مملو از باشگاه های پایه دار و پایدار است ، طی دهها سال گذشته ، رقابت هایی در 4 سطح برگزار شده است که در سالیان اخیر به دلیل تعدد زیاد تیمها ، 18 20 تیم درجه یک این 4 رده را در دسته ای بنام دسته برتر متمایز کرده اند تا تیمهای درجه 2 ، لیگ یک تیمهای درجه 3 ، لیگ 2 و تیمهای درجه 4 ، لیگ 3 انگلیس را تشکیل دهند ، اما این واژه «لیگ برتر» به مذاق ما خیلی شیرین بود ، به گونه ای که راه نجات و باروری فوتبالمان را در تغییر نام و استفاده از همین واژه بعلاوه لاتین کردن شماره پیراهن های فارسی بازیکنانمان یافتیم!
به هر حال چرخه لیگ برتر در ایران هم به گردش درآمد، پس از مدتی لیگ دسته اولمان هم راه افتاد ، اما دسته دوم و دسته سوم؛!.... اصلا چه اهمیتی دارد؛ مهم اسم لیگ برتر بود که آن را به دست آوردیم. این چشم و همچشی ، تنها محدود به فوتبال نشد حالا تکواندو ، بسکتبال ، والیبال ، کشتی آزاد ، شنا ، واترپلو ، هندبال و دیگر ورزش هایمان هم لیگ برتر می خواستند.
حتی کشتی فرنگی که اگر تمام آن را می چلاندیم به زور 56 تیم باشگاهی در آن پیدا می شد ، با همان 5 تیم که برخی از آنها انصرافی هم از آب درآمدند صاحب لیگ برتر شد!
برموفقیت کیفی نسبی لیگ هایی چون لیگ برتر تکواندو که از نظم خاصی در برگزاری سود می برد ، لیگ برتر بسکتبال ، لیگ برتر فوتبال و به خصوص لیگ برتر امسال والیبال ایران که دیروز قهرمان خود را معرفی کرد ، شبهه ای وارد نمی کنیم ولی آنچه بدیهی است در طراحی ساختاری هر پدیده ای از جمله برگزاری رقابت های ورزشی سراسری که به صورت دوره ای برگزار و اصطلاحا «لیگ» نامیده می شود ، معیارها و شاخصه هایی مدنظر قرار می گیرد که از مهمترین آن تعداد کافی تیمهای حاضر در آن است.