حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
حاشیه خبر
آهوان بیدفاع «موته»
خبرهای بد محیطزیستی در حالی این روزها زیاد شده است که انگار آنهایی که باید این خبرها را بخوانند چشم و گوش خود را بستهاند، هر چند که این بیخیالی دیر یا زود انسانها را به زانو درمیآورد؛ ولی ما زمانی به این ندانمکاری خود پی میبریم که دیگر چارهای برایمان باقی نمانده است. تا مدتی قبل که اظهارنظرهایی مانند حرفهای استاندار فارس که گفته بود گورخرهای منطقه حفاظت شده بهرام گور به مصیبت و عامل بیکاری جوانان استان فارس تبدیل شدهاند به گوش میرسید دوستداران محیطزیست روزهای بهتری را برای محیطزیست آرزو میکردند. روز گذشته خبری منتشر شد که از بیمهری مسئولان به محیطزیست حکایت دارد.
به گزارش مهر، سرانجام دیوان عدالت اداری پس از 30سال کشمکش میان سازمان محیطزیست و وزارت صنایع برای بهرهبرداری از معدن سنگ تراورتن در امنترین منطقه پناهگاه حیاتوحش موته که بهترین زیستگاه آهو در کشور است، پایان داد و به این شکل طرحی کلید خورد که لرزه بر تن آهوان بیدفاع این منطقه انداخته است.
جالب اینجاست که این معدن سال 1354 احداث شد، اما به دلیل حساسیت منطقه از سال 1362و براساس توافق سازمان محیطزیست با وزارت صنایع و معادن به دلیل قرار گرفتن معدن در ناحیه امن پناهگاه حیاتوحش موته در اصفهان، هرگونه بهرهبرداری از آن متوقف شد.
به همین دلیل باید گفت معلوم نیست مسئولان بعد از این همه سال به چه نتیجهای رسیدهاند که دست به چنین کاری زدهاند، زیرا واضح است که در این مدت اوضاع محیطزیست کشور سیری نزولی داشته است و به نظر نمیرسد که در اثر بهبود شرایط چنین تصمیمی اتخاذ شده باشد، چون براساس ارزیابی که سال 2012 انجام شد، ایران در زمینه شاخصهای محیطزیستی نسبت به ارزیابی پیش از آن 36 پله سقوط را تجربه کرده است، به همین دلیل و با توجه به نقش مناطق حفاظت شده در بقای انسان باید به مسئولان جدید هشدار داد که مسائل محیطزیستی را بیشتر از پیش جدی بگیرند زیرا براساس تعهدات بینالمللی مناطق حفاظتشده کشورمان تا هفت سال دیگر از حدود 10 درصد باید به 17 درصد برسد؛ بنابراین گرفتن تصمیمهایی از این دست فقط شرایط محیطزیست را بحرانی کرده و ما را از تعهدات بینالمللیمان دور میکند.
مهدی آیینی / گروه جامعه
گفت و گو
