نتیجه عالی

پیروزی تیم ملی والیبال کشورمان چنان با اهمیت و شیرین است که برای بررسی آن اولین و بهترین واژه‌ای که به ذهن ما خطور می‌کند؛ واژه عالی است، با این وجود بد نیست نگاهی بیندازیم به این موفقیت ارزشمند و این‌که چگونه والیبال ایران به این سطح رسیده است.

باید بگویم تا به حال چنین بازی از تیم ملی ایران ندیده بودم، تیمی سرشار از انرژی، منسجم و جدی که از نقطه نظر تاکتیکی و تکنیکی بی‌نظیر ظاهر شد. جایی که در دریافت‌ها عالی بودیم، پاسور عالی کارگردانی کرد، دفاع کم اشتباه بود، قدرتی زن‌های ما کم نقص ظاهر شدند، سرویس‌های خوبی زدیم و به طور کلی باید گفت با توجه به این‌که در خاک کشور قدرتمندی چون ایتالیا بازی می‌کردیم اگر خوب بودیم قطعا شکست می‌خوردیم. هنر تیم ما این بود که فراتر از خوب یعنی عالی بودیم و اوج هنر خود را در ست پایانی نشان داد؛ جایی که 23 بر 20 عقب بود، اما تسلیم نشد و در نهایت به پیروزی رسید.

حال که این پیروزی تاریخی رقم خورده، ممکن است این ذهنیت شکل گرفته باشد که ما چرا در چهار بازی قبلی خود چنین با صلابت ظاهر نشدیم، در پاسخ باید گفت هر بازی شرایط خاص خودش را دارد و در دیدار با ایتالیا انگیزه بازیکنان ما هزار برابر بیش از بازی‌های قبلی بود و از طرفی ما زمانی با ایتالیا رودررو شدیم که چهاربازی در لیگ جهانی انجام داده بودیم. هر چند معتقدم در اولین گام و مصاف با روسیه، بی‌جهت قهرمان المپیک را بیش از حد بزرگ کردیم که در دل تیم وحشت ایجاد کرده و بازیکنان ما نتوانند موجودیت حقیقی خود را عرضه کنند. به هر ترتیب گرچه ما هنوز هم در ابتدای راه تجربه‌اندوزی هستیم اما معنایش این نیست که سقف توانایی تیم ما همین است بازیکنان ما نشان دادند برای بزرگی کردن در سطح دنیا هیچ چیز کم ندارند و این روند رو به رشد که از بازی اول آغاز شد، همچنان باید ادامه داشته باشد.

نباید فراموش کرد حریف با این ذهنیت به میدان آمده بود که بدون ستاره خود زایتیسف می‌تواند ایران را به راحتی شکست دهد،بنابراین به او که به قول خودشان آسیب دیده بود استراحت دادند، اما وقتی دیدند هوا پس است، ناگزیر این بازیکن را هم به میدان فرستادند اما باز هم کاری از پیش نبردند چون تیم ایران بی نقص بازی می‌کرد و حتی اگر این بازیکن از ست اول هم حضور داشت در نهایت نمی‌توانست مانع کامیابی والیبال ایران در این بازی شود.

نکته دیگری که در پس این پیروزی ارزشمند نهفته است نقش خولیو ولاسکو، سرمربی تیم کشورمان است؛ کسی که به خوبی تیم را هدایت کرد و با شهامت و جسارت به بازیکنان جوان میدان داد و چهره‌هایی چون رحمان داوودی و همه بازیکنان بخوبی پاسخ اعتماد او را دادند به عبارتی در این بازی نفرات جایگزین هم عالی ظاهر شدند.

حالا که در آستانه دومین بازی قرار داریم تیم ما باید همچنان هشیار باشد و با حفظ انسجام موجود باز هم ایتالیا را شکست دهد مردان ولاسکو نباید دچار غرور شوند چون والیبال در این سطح نه غرور می‌شناسد و نه اشتباه، حیف است چنین تیم پرقدرتی داشته باشیم و همچنان در مسیر رشد حرکت نکنیم. چرا که معتقدم شکست دادن ایتالیا نه اتفاقی بود نه شانسی، واقعیت ماجرا این است که والیبال ایران چند سالی است در مسیر حرفه‌ای شدن گام بر می‌دارد، وقتی تفکراتمان حرفه‌ای شد، حرفه‌ای برنامه‌ریزی کردیم، ساختارها را درست کردیم و در چارچوب و ساختار حرفه‌ای حرکت کردیم در نتیجه ذهنیت، تاکتیک و تکنیک والیبال ما حـــرفه‌ای شد و پروسه رو به رشد والیبال ایران به جایی رسید که بامداد شنبه آن شاهکار بزرگ را همه دیدند.

مصطفی کارخانه

‌کارشناس والیبال