منع ارسال پیامک به عنف

درخواست کمک: چرا راه دوری برویم. خب خود شما یکیش. اگر می‌توانید، کمک کنید تا یک چندتایی را همین جا فی‌المجلس شناسایی کنیم.

اجابت فوری: چشم؛ مثلا الان، فضای ایمیل و کامنت‌های خصوصی وبلاگ و پیامک‌های تلفن همراه، از جمله مظاهر جدید حریم خصوصی آدم‌ها به شمار می‌رود. فلذا شما وقتی که محیط دریافت و ارسال پیامک تلفنی‌تان یکی از مصادیق حریم خصوصی شما شد؛ آن وقت دوست ندارید که هر کسی سر از گوشی شما در آورد و بدون اجازه شما فرت و فرت به صورت فله‌ای برای شما پیامک بفرستد. هرچه شما بگویید نفرست، به زور بفرستند.

تا که از صاحب موبایل نباشد کششی

کوشش شرکت همراه به جایی نرسد

خبرخوش: سرانجام پس از فشارهای رسانه‌ای مختلف ـ از جمله در همین ستون طنز ـ در خصوص روند بی در و پیکر ارسال پیامک‌های فله‌ای تبلیغاتی و تجاری توسط اپراتورهای تلفن همراه، کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات با ابلاغ بخشنامه‌ای نسبتا قوی، اپراتورهای تلفن همراه را [مجددا] موظف کرد که پیش از ارسال هرگونه پیامکی به مشترکان، موافقت و رضایت قطعی آنها را کسب کنند.

بسته پیشنهادی: چون خود نگارنده از مخالفان پر و پاقرص ارسال هردمبیلی انواع و اقسام پیامک‌های ناخواسته است و بارها با احتمال رسیدن پیامکی از سوی دوستان یا خانواده، اقدام به باز کردن و خواندن پیامکی بی‌ربط کرده که در نهایت اعصابش را به هم ریخته؛ با وجود راهکارهایی که سابق بر این ارائه کردیم؛ باز هم چند راهکار دیگر تقدیم می‌داریم:

1ـ ساز و کار مردمی: چون این مشترک تلفن همراه است که باید وقت و انرژی و اعصاب بگذارد؛ از این رو هر شرکتی که می‌خواهد پیامکش خوانده شود، به ازای هر پیامک، مبلغ 50 تومان به حساب مشترک واریز کند. مخابرات هم می‌تواند 12 تومان خودش را بردارد. بیشتر از جیب شرکت‌ها و مخابرات، به فکر جیب مردم باشیم.

2ـ ارسال پیامک متقابل: باز هم اگر شرکتی بدون اجازه صاحب خط برایش پیامکی فرستاد، به همان شماره شرکت پیامک زده شود که: «لطفا در این محل آشغال نریزید!» یا: «خدا رحمت کند پدر و مادر کسی را که در اینجا آشغال نریزد!»

رضا رفیع