آلزایمر، فراموشی نیست

- آذر که بیاید، می‌روم توی سی و هشت سالگی.

- این سن و سال که به آلزایمر نمی‌خورد. حالا چرا فکر می‌کنی آلزایمر گرفته‌ای؟

- راستش اخیرا از بس دوروبری‌هایم می‌‌گویند: «خیلی فراموشکار شده‌ای» و «نکند آلزایمر گرفته‌ای»، کم‌کم ترس برم داشته که نکند واقعا دارم آلزایمر می‌گیرم.

- تازگی‌ها اتفاق خاصی نیفتاده که استرست بیشتر شود؟

- چرا، توی این شش هفت ماه اخیر، اوضاع کاروبارم ‌کمی به هم ریخته و استرسم بیشتر شده.

- چه چیزهایی را بیشتر فراموش می‌کنی؟

- خیلی چیزها؛ مثلا یادم می‌رود کلید خانه یا سوئیچ ماشین را کجا گذاشته‌ام.

- چند وقت یکبار؟ هر روز؟

- نه، هر روز که نه. بعضی روزها. شاید هفته‌ای یا ماهی یک بار. اما قضیه فقط این نیست. پریروز یک اتفاقی افتاد که بیشتر نگرانم کرد.

این‌که در جوانی و میانسالی‌تان هرازگاه فراموش کنید کلید خانه یا سوئیچ ماشین را کجا گذاشته‌اید یا اسم دوست‌تان‌ را به‌خاطر نیاورید، اسمش آلزایمر نیست؛ به این می‌گویند فراموشکاری یا ضعف حافظه. البته آلزایمر هم نوعی ضعف حافظه است اما ضعفی همیشگی، پیش‌رونده و هر روز بیشتر از دیروز. آلزایمر باعث می‌شود قرار ملاقات‌هایتان را فراموش کنید؛ کلیدها و کتاب‌ها و سایر وسایلتان را همیشه در جاهای اشتباه و غیرمعقول بگذارید و اصلا یادتان نیاید کجا. آلزایمر به مرور باعث می‌شود زمان و مکان را گم کنید و حتی در امور ساده و روزمره‌ هم به مشکل بخورید؛ اسامی دوستان و آشنایان و گاهی حتی نام اعضای خانواده‌تان را به خاطر نیاورید و...

دکتر محمد کیاسالار / جام‌جم